Міха́сь Маска́лік (18 сакавіка 1903, Гарадзея25 верасня 1965, Гільдэсгайм, Германія) — каталіцкі святар усходняга абраду, рэлігійны і культурна-грамадскі дзеяч у Заходняй Германіі, удзельнік беларускага хрысціянскага руху 20 стагоддзя, душпастыр і педагог. Доктар філалогіі (1959).

Міхась Маскалік

Адукацыя
Навуковая ступень доктар філалагічных навук
Нараджэнне 18 сакавіка 1903(1903-03-18)
Смерць 25 верасня 1965(1965-09-25) (62 гады)

БіяграфіяПравіць

З 1927 па 1931 навучаўся ў Віленскім універсітэце імя Стэфана Баторыя. У 1932 з'ехаў у Берлін на вучобу ў Вышэйшую тэхнічную школу ў Шарлотэнбургу разам з Анатолем Шкуткам, дзяліў з ім жыллё. У 1933 заснаваў «Саюз беларускіх студэнтаў у Германіі».

У 1934 пакінуў палітэхніку і з'ехаў у Мюнхен вывучаць тэалогію, атрымаўшы стыпендыю ад мітрапаліта А. Шаптыцкага[1]. Скончыў Калегіум Св. Андрэя (Das St. Andreas-Kolleg) ў Мюнхене ў 1938, дзе вывучаў філасофію і тэалогію.

Высвячаны на святара 17 ліпеня 1938. На кароткі час вярнуўся ў Вільню, дзе ў касцёле Св. Мікалая адслужыў першую Св. Літургію.

Напярэдадні Другой сусветнай вайны вярнуўся ў Германію. У 1941-1943 вывучаў філасофію ў Мюнхенскім універсітэце, пражываў па адрасе Buttermelcherstrasse 10[2]. У гады вайны выконваў святарскія абавязкі сярод беларускіх і ўкраінскіх ваеннапалонных польскай арміі ў Баварыі. У выніку непаразумення ў 1943 г. быў арыштаваны, некалькі месяцаў правёў у канцлагеры Заксенгаўзен. Вызвалены дзякуючы намаганням Папскай місіі ў Германіі. Кароткі час працаваў пры Візітатуры ў Берліне. Пазней праводзіў душпастырскую дзейнасць у г. Гільдэсгайм.

У пасляваенны час стала пасяліўся ў г. Гослар. У верасні 1945 па загадзе апостальскага візітатара прызначаны дэканам для беларусаў-каталікоў у Заходняй Германіі. Ініцыятар заснавання і кіраўнік Беларускай харытатыўнай службы, якая дапамагала беларускім і ўкраінскім бежанцам у Германіі. Праводзіў душпастырскую дзейнасць у парафіях Радэрборн, Оснабрук і Гільдэсгайм.

У 1959 у Мюнхенскім універсітэце абараніў доктарскую дысертацыю па беларускай літаратуры «Янка Купала — пясняр беларускага народа» (Janka Kupala. Der Sänger des weissruthenischen Volkstums. München 1961) была выдадзена на нямецкай мове ў 1961 як манаграфія.

Зноскі

  1. Матэрыялы да гісторыі беларускай эміграцыі ў Германіі ў 1939—1951 гадах. — Лёс Анджэлес, 1968 — Мінск, 1994. С. 36.
  2. Universität München. Studenten-Verzeichnis. Winter-Halbjahr 1941/42. S. 28; Ibid. Sommer-Halbjahr 1943. S. 44.

ЛітаратураПравіць