Адкрыць галоўнае меню

Сцяпан Андрэевіч Бандэра

палітычны дзеяч
(Пасля перасылкі з Сцяпан Бандэра)

Сцяпа́н Андрэ́евіч Бандэ́ра (укр.: Степа́н Андрі́йович Банде́ра; 1 студзеня 1909, в. Стары Угрынаў, цяпер Івана-Франкоўская вобласць, Украіна  — 15 кастрычніка 1959) — палітычны дзеяч, ідэолаг украінскага нацыянальнага руху, кіраўнік Арганізацыі ўкраінскіх нацыяналістаў (АУН).

Сцяпан Бандэра
укр.: Степан Бандера
SBandera 2.png
Род дзейнасці: палітык
Дата нараджэння: 1 студзеня 1909(1909-01-01)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 15 кастрычніка 1959(1959-10-15) (50 гадоў)
Месца смерці:
Месца пахавання:
Бацька: Andriy Bandera[d]
Маці: Q553274?
Альма-матар:
Партыя:
Узнагароды і прэміі:
Герой Украіны Hero of Ukraine, Order of the State
Аўтограф: Stepan Bandera sign svg.svg
Commons-logo.svg Сцяпан Бандэра на Вікісховішчы

Змест

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся на Станіслаўшчыне ў сям'і грэка-каталіцкага святара. З 1919 па 1927 навучаўся ў Стрыйскай гімназіі. У 1922 стаў членам «Пласта». З 1928 ва Украінскай ваеннай арганізацыі (УВА). Працаваў спачатку ў аддзеле разведкі, пазней — прапаганды. У гады вучобы на аграрным факультэце Львоўскага ўніверсітэта актыўна прымае ўдзел ва ўкраінскіх моладзевых арганізацыях. Адначасова знаходзіўся ў студэнцкай арганізацыі Група ўкраінскай нацыяналістычнай моладзі.

 
Помнік Сцяпану Бандэры ў Тэрнопалі.

Член АУН з 1929. З 1940 (пасля падзелу арганізацыі) кіраўнік фракцыі бандэраўцаў — АУН(б). Арганізоўваў і ажыццяўляў тэрарыстычную дзейнасць супраць польскіх улад у адказ на іх антыўкраінскую палітку на Заходняй Украіне[2]. Двойчы прыгавораны да пакарання смерцю. З пачатку ІІ сусветнай вайны супрацоўнічаў з гітлераўскімі спецслужбамі. За абвяшчэнне без згоды нямецкіх акупацыйных улад акта пра ўтварэнне «Украінскай самастойнай саборнай дзяржавы» зняволены ў канцлагеры Заксенгаўзен і Араніенбург. З 1943 АУН(б) абвясціла стратэгію «двухфрантавой» барацьбы супраць Берліна і Масквы. С. Бандэра ў кастрычніку 1944 быў вызвалены з канцлагера па загадзе Г. Гімлера.

Пасля вайны жыў у Мюнхене. Быў атручаны агентам КДБ.

СпасылкіПравіць

Зноскі

ЛітаратураПравіць