Сэрэдне (Закарпацкая вобласць)

Сэрэдне[1] (укр.: Середнє) — пасёлак гарадскога тыпу ў Закарпацкай вобласці Украіны ў складзе Ужгарадскага раёна, размешчаны ў перадгор’і Карпат амаль на сярэдзіне пуці паміж Ужгарадам і Мукачэва (па адной з версій ад гэтага і паходзіць назва паселішча).

Пасёлак гарадскога тыпу
Сэрэдне
укр.: Середнє
Герб
Герб
Serednie center.jpg
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Першае згадванне
ПГТ з
Плошча
  • 2,38 км²
Вышыня цэнтра
119 м
Насельніцтва
4200 чалавек (2018)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+380-312
Паштовы індэкс
89452
Афіцыйны сайт
Сэрэдне на карце Украіны ±
Сэрэдне (Закарпацкая вобласць) (Украіна)
Сэрэдне (Закарпацкая вобласць)
Сэрэдне (Закарпацкая вобласць) (Закарпацкая вобласць)
Сэрэдне (Закарпацкая вобласць)

ГісторыяПравіць

Першае пісьмовае згадванне аб паселішчы адносіцца да XIV ст. Аднак, замак тут быў пабудаваны тампліерамі (і гэта адзіны такі замак на тэрыторыі сучаснай Украіны) яшчэ ў XII ст. Паўразбураны, ён захаваўся да нашых часоў і паправу лічыцца адным з цікавых гістарычных помнікаў Закарпацця.

Дзякуючы спрыятліваму клімату тут значнае развіццё атрымала вінаградарства. Пра гэта ёсць пісьмовае згадванне ў 1417 г. Колькасць насельніцтва мястэчка ўвесь час расла, бо праз сярэдняе праходзіў яшчэ і гандлёвы шлях Львоў — Ужгарад.

У сярэдзіне XIV ст. мястэчку прадастаўляюцца гарадскія прывілеі, а кароль Карл І Роберт дорыць мястэчка магнатам Другетам. Асноўную масу жыхароў складалі прыгонныя, якія на працягу XIV—XV ст. страцілі сваю незалежнасць, а ў далейшым былі цалкам запрыгонены феадаламі. У 1526 г. пасля бітвы пад Могачем замак перайшоў пад уладу роду Добо. Пачынаецца новая эпоха ў гісторыі паселішча, звязаная з родам Добо. Новыя ўладары ўмацоўваюць замак і развіваюць вінаробства.

У XVII—XVIII ст. адбывалася шматразовая змена гаспадароў замка. А ў 1703—1711 гг. замку быў нанесены вялікі ўрон падчас нацыянальна-вызваленчага паўстання пад кіраўніцтвам Ферэнца II Ракацы.

У перыяд з 1919 па 1939 гг. у паселішчы пражывала 2000—2550 чал. Русіны складалі каля 1200 чал., чэхі і славакі — 600 чал., астатнія былі габрэямі і прадстаўнікамі іншых нацыянальнасцяў.

Зноскі