Вялікае княства Уладзімірскае

Уладзіміра-Суздальскае княства, буйнейшая старажытнаруская феадальная дзяржава ў Паўночна-Усходняй Русі. З X да сярэдзіны XII стагоддзяў Растова-Суздальскае княства — удзел ў складзе Кіеўскай Русі. Сталіцы — Растоў, Суздаль. З сярэдзіны XII стагоддзя вялікае княства. Сталіца — Уладзімір на Клязьме (1157). Спустошанае мангола-татарамі ў 1238. У XIII—XIV стагоддзях тэрыторыя ўладзімірскага вялікага князя. Пазней землі Уладзіміра-Суздальскага княства ўвайшлі ў склад Маскоўскага княства.

Вялікае Княства Уладзімірскае
Flag of None.svg
1125 — 1389


Flag of None.svg
Seal of Alexander Nevsky 1236 Avers2.svg


Герб
Kievan Rus in 1237 (ru).svg
Пашырэнне тэрыторыі Вялікага княства Уладзімірскае з 1237 год
Сталіца Суздаль (1125—1157)
Уладзімір (1157—1389)
Мова(ы) руская
Рэлігія праваслаўе
Форма кіравання манархія
Дынастыя Рурыкавічы
Князь, вялікі князь
Валюта
Успенскі сабор ва Уладзіміры пабудаваны ў 1158—1160 гг. У XIII—XIV стст. функцыянаваў як галоўны сабор Паўночна-Усходняй Русі

Гісторыя гэтага княства працягвалася да 1328, калі Іван Данілавіч Каліта перанес сталіцу ў Маскву, аднак да 1432 вялікія князі маскоўскія па-ранейшаму ўступалі на пасад ва Уладзіміры.

СпасылкіПравіць