ФК Гановер 96

нямецкі футбольны клуб

«Гановер 96» (ням.: Hannover 96) — нямецкі футбольны клуб з горада Гановер, які знаходзіцца ў зямлі Ніжняя Саксонія. Заснаваны ў 1896 годзе. Двухразовы чэмпіён Германіі (1938, 1954), уладальнік Кубка Германіі (1992).

Гановер 96
Лагатып
Поўная назва Hannoverscher Sportverein von 1896
Заснаваны 12 красавіка 1896
Горад Гановер, Германія
Стадыён ХДІ-Арэна
Умяшчальнасць: 49 200
Прэзідэнт Марцін Кінд[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Другая Бундэсліга
2019/20 6 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

ГісторыяПравіць

Футбольны клуб «Гановер 96» быў заснаваны 12 красавіка 1896 года на базе спартыўнага клуба для школьнікаў, першымі спартыўнымі секцыямі якога былі рэгбі і атлетыка. Фарміраванне футбольнай секцыі скончылася нашмат пазней, а менавіта 25 чэрвеня 1899 года. У 1913 годзе быў утвораны «спартыўны клуб Гановер 96», у які ўвайшлі ўсе буйныя спартыўныя аб'яднанні Гановера. Клуб быў вельмі буйной арганізацыяй, адным з першых яго старшыняў быў будучы прэзідэнт Германіі Паўль фон Гіндэнбург.

Першых поспехаў клуб дасягнуў у пачатку 1930-х гадоў. Яны звязаны з імёнамі трэнера Роберта Фухса і ігракоў нацыянальнай зборнай Германіі Фрыца Дайке, Людвіга Пёлера і Эдмунда Малецкага. У гэтыя гады клуб заваяваў першае чэмпіёнства ў 1938 годзе. Усяго ж у яго актыве дзве перамогі ў чэмпіянаце Германіі і абедзве яшчэ да стварэння Бундэслігі ў 1938 і 1954 гадах, а таксама перамога ў Кубку Германіі 1992 года, які каманда выйграла як удзельнік другой лігі — першы падобны выпадак у гісторыі нямецкага футбола.

Пасля таго, як 1964 годзе клуб упершыню прабіўся ў Бундэслігу, ён пераходзіў у розныя лігі ад першай да трэцяй, шмат гадоў выступаўчы ў рэгіянальнай (трэцяй) лізе. Апошні раз клуб дамогся выхаду ў Бундэслігу ў 2002 годзе і з тых часоў выступае менавіта там. Падчас сезону 2009/10 10 лістапада 2009 года скончыў жыццё самагубствам тагачасны капітан каманды брамнік Роберт Энке[1].

Галоўным спонсарам клуба з'яўляецца нямецкае акцыянернае таварыства ў індустрыі турызму — TUI.

СтадыёнПравіць

«Гановер 96» гуляе на стадыне AWD-Арэна, які быў пабудаваны ў 1954 годзе як «Нідэрзахзенштадыян», які зараз мае ўмяшчальнасць у 49 тысяч гледачоў. Падчас чэмпіянату свету 2006 стадыён быў месцам чатырох матчах першага раўнда і аднаго матча стадыі 1/8 фіналу. Стадыён таксама служыў у якасці пляцоўкі для правядзення матчаў чэмпіянату свету 1974 і чэмпіянату Еўропы 1988.

ЗаўзятарыПравіць

Асноўным канкурэнтам «Гановера» з'яўляецца клуб «Айнтрахт» з Браўншвайга ў той час як маюцца іншыя суперніцтвы, менш старажытныя, як з «Вердэрам» і «Вольфсбургам». У апошнія гады прыхільнікі «Гановеру» маюць некаторую непрыязнасць да клуба «Энергі» з Котбуса, якая заснавана на інцыдэнце ў 1997 годзе ў матчы Рэгіянальнай лізе. Пражэктар на стадыёне ў Котбусе зламаўся падчас гульні, і многія прыхільнікі «Гановера» лічыць, што гэта было зроблена наўмысна і высілкі на выпраўленне асвятлення былі толькі палавіністымі. Котбус пазней перамог у перанесеным матчы з лікам 3:1.

«Гамбург» лічыцца сяброўскім клубам, прыхільнікі якой падзяляюць суперніцтва з «Вердэрам». Абодва клуба часцяком называюць HSV. Прыхільнікі «Гановера» таксама маюць добрыя адносіны з заўзятарамі дацкага клуба «Одэнсэ». Прыхільнікі клубаў часцяком прыязджаюць адзін да аднаго на стадыён, каб падтрымаць сяброў падчас матчу. Існуе таксама сяброўства з «Армініяй» з Білефельда.

СкладПравіць

Станам на кастрычнік 2020 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
Брамнікі
1   Бр Марцін Хансен 1990
22   Бр Міхаэль Ратайчак 1982
31   Бр Міхаэль Эсер 1987
Абаронцы
2   Аб Ёсіп Элез 1994
3   Аб Ніклас Хульт 1990
5   Аб Сімон Фалет 1992
15   Аб Тыма Гюберс 1996
21   Аб Сэй Муроя 1994
23   Аб Барыш Башдаш 1990
28   Аб Марцэль Франке 1993
Паўабаронцы
6   ПА Яка Біёл 1999
8   ПА Майк Франц 1986
Пазіцыя Імя Год нараджэння
Паўабаронцы
10   ПА Гэнкі Харагуці 1991
11   ПА Лінтан Майна 1999
13   ПА Дамінік Кайзер   1988
20   ПА Філіп Окс 1997
27   ПА Кінгслі Шындлер 1993
29   ПА Зіман Штэле 2001
35   ПА Флорэнт Муслія 1998
Нападнікі
7   Нап Патрык Твумасі 1994
9   Нап Хендрык Вайдант 1995
17   Нап Марвін Дукш 1994
18   Нап Франк Эвіна 2000
19   Нап Вальмір Сулеймані 1996

Зноскі

СпасылкіПравіць