Адкрыць галоўнае меню

«Фенербахчэ» (турэцк.: Fenerbahçe Spor Kulübü) — турэцкі футбольны клуб з горада Стамбул. Акрамя футбольнага клуба ў спартыўнае аб’яднанне «Фенербахчэ» ўваходзяць валейбольны і баскетбольны клубы, секцыі лёгкай атлетыкі, боксу, веславання і паруснага спорту.

Фенербахчэ
Лагатып
Поўная назва Fenerbahçe Spor Kulübü
Мянушкі жоўтыя канаркі
Заснаваны 3 мая 1907
Горад Стамбул, Турцыя
Стадыён Шукру Сараджаглу
Умяшчальнасць: 50 509
Прэзідэнт Алі Йылдырым Коч[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Суперліга
2018/19 6 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

Клуб быў заснаваны мясцовымі жыхарамі ў 1907 годзе. На цяперашні момант «Фенербачхэ» з’яўляецца адным з самых паспяховых і папулярных клубаў Турцыі. Паводле традыцыйных колераў клуб мае мянушку «жоўтыя канаркі» (турэцк.: Sarı Kanaryalar), свае хатнія матчы каманда праводзіць на стадыёне Шукру Сараджаглу, які размяшчаецца ў азіяцкай частцы Стамбулу.

Змест

ГісторыяПравіць

«Фенербахчэ» быў заснаваны ў 1907 годзе ў раёне Кадыкёй у Стамбуле мясцовымі жахарамі, як беем Зія Сангюленам, Аятулой Беем і Энверам Нечыпам Аканерам. Гэтае спартыўнае таварыства быў створана таемна, каб не патрапіць у непрыемнасці за строгіх законаў Асманскай імперыі. Паводле правілаў султана Абдул Хаміда II, турэцкай моладзі было забаронена ствараць клубы і гуляць у англійскую гульню футбол. Зія Сангюлен быў абраны першым прэзідэнтам клубу, Аятула Бей стаў першым генеральным сакратаром клубу, а Энвер Нечып Аканер быў прызначаны на пасаду капітана клубу[1]. Маяк, які размяшчаўся ла мыса Фенербахчэ аказаў вялікі ўплыў на дызайн першапачатковай эмблемы клубу, які насіў жоўты і белы колеры нарцысаў, якая раслі вакол маяка. Такім чынам першая форма ўтрымлівала колеры гэтай расліны, гэта значыць жоўта-белыя палосы[1]. У далейшым у 1910 годзе лагатып клубу быў перапрацаваны Зія Сангюленам, які змяніў колеры на жоўты і цёмна-сіні, якія і на сённяшні момант можна пабачыць на выяве эмблемы клубу.

Дзейнасць таварыства «Фенербахчэ» знаходзілася на нелегальным становішчы да рэформы 1908 года, калі, паводле новага закону, усе футбольныя клубы былі афіцыйна зарэгістраваны на законных падставах[1]. «Фенербахчэ» ўступіў у лігу Стамбула ў 1909 годзе, заняўшы пятае месца ў першы год спаборніцтваў.

«Фенербахчэ» гуляў супраць супрацоўнікаў Каралеўскага ваенна-марскога флоту, які акупаваў Стамбул падчас Турэцкай вайны за незалежнасць. Некаторыя брытанскія салдаты фарміравалі свае футбольныя каманды ў Турцыі, якія мелі асаблівыя назовы, як «Эсекс Энжынірз» (англ.: Essex Engineers), «Айрыш Гўардс» (англ.: Irish Guards), «Грэнадэрз» (англ.: Grenadiers) і «Артылеры» (англ.: Artillery). Гэтыя каманды гулялі адзін супраць аднаго і супраць мясцовых футбольных клубаў Стамбула. Фенербахчэ атрымліваў перамогі ў шмат з якіх гэтых матчаў[2].

ДасягненніПравіць

Чэмпіён Турцыі (19):

  • 1959, 1961, 1964, 1965, 1968, 1970, 1974, 1975, 1978, 1983,
  • 1985, 1989, 1996, 2001, 2004, 2005, 2007, 2011, 2014

Уладальнік Кубка Турцыі (6):

  • 1968, 1974, 1979, 1983, 2012, 2013

Уладальнік Суперкубка Турцыі (9):

  • 1968, 1973, 1975, 1984, 1985, 1990, 2007, 2009, 2014

Уладальнік Балканскага кубка:

  • 1967

Уладальнік Кубка Атацюрка (2):

  • 1964, 1998

Уладальнік Кубка Прэзідэнта Турцыі (6):

  • 1968, 1973, 1975, 1984, 1985, 1990

Чэмпіён Стамбула (16):

  • 1912, 1914, 1915, 1921, 1923, 1930, 1933, 1935, 1936, 1937,
  • 1944, 1947, 1948, 1953, 1957, 1959

СкладПравіць

Станам на люты 2019 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1   Бр Валкан Дэмірэль   1981
3   Аб Хасан Алі Калдырым 1989
4   Аб Маўрысіа Ісла 1988
5   ПА Мехмет Тапал 1986
6   Аб Ісмаіл Кёйбашы 1989
7   ПА Алпер Патук 1991
8   ПА Віктар Мозес 1990
9   Нап Раберта Сальдада 1985
11   ПА Мехмет Экіджы 1990
13   Бр Карлас Камені 1984
14   ПА Махсун Чапкан 1999
15   Аб Сердар Азіз 1990
16   ПА Ферды Кадыаглу 1999
17   ПА Набіль Дзірар 1986
18   ПА Талгай Арслан 1990
19   Аб Шэнер Азбайраклы 1990
20   ПА Андрэ Аю 1989
21   ПА Міха Зайц 1994
Пазіцыя Імя Год нараджэння
22   Нап Міхаэль Фрай 1994
25   Бр Берке Озер 2000
26   ПА Талга Джыгерджы 1992
28   ПА Мацьё Вальбуэна 1984
31   Нап Іслам Слімані 1988
32   ПА Жаілсан Сікейра 1995
33   Аб Раман Нойштэтэр 1988
35   Бр Харун Тэкін 1989
37   Аб Марцін Шкртэл 1984
39   Нап Ясін Бензья 1994
41   Аб Эмер Чакы 2000
44   Аб Садык Чыфтпынар 1993
53   Аб Ігітан Гювелі 1998
54   Бр Эртэн Эрсу 1994
66   ПА Агуз Каган Гючтэкін 1999
80   Аб Серхат Кот 1997
99   ПА Эліф Элмас 1999

Зноскі

СпасылкіПравіць