Шыман Забела (? — 1793) — граф, дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, маршалак ковенскі, кашталян менскі з 23 красавіка 1784 па 10 лютага 1787. Палкоўнік артылерыі, генерал-маёр і генерал-лейтэнант войск Вялікага Княства Літоўскага, кавалер ордэна Святога Станіслава.

Шыман Забела
POL COA Zabiełło.svg
Герб «Тапор і Ліс»
Кашталян менскі
1784 — 1787
Папярэднік Адам Міхал Хмара
Пераемнік Шыман Забела
 
Смерць 1793(1793)
Род Забелы
Бацька Міхал Забела
Маці Ганна Белазор
Жонка няма
Дзеці няма
 
Узнагароды
Ордэн Святога Станіслава

ЖыццяпісПравіць

З роду Забелаў герба «Тапор і Ліс», другі сын ковенскага пісара земскага Міхала Забелы і Ганны, дачкі керсноўскага старосты і менскага ваяводзіча Даніэля Белазора герба «Вянява» і Еўфрасінні Білевіч герба «Магіла».

Ваенную кар'еру пачынаў капітанам у французскім войску, потым быў паслядоўна палкоўнікам артылерыі, генерал-маёрам і генерал-лейтэнантам войск Вялікага Княства Літоўскага. На грамадзянскай службе 16 гадоў быў маршалкам ковенскага павету, а 23 красавіка 1784 атрымаў менскае кашталянства пасля Адама Хмары. У 1787 годзе з-за хваробы вачэй пакінуў яго на карысць свайго пляменніка, таксама Шымана.

Памёр у 1793 годзе бяздзетным.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Żychliński T. Złota księga szlachty polskiej, Poznań, T.1-31, 1879—1908