Луі Габрыэль Эжэн Ізабэ (фр. Eugène-Louis-Gabriel Isabey; 22 ліпеня 1803, Парыж — 25 красавіка 1886, Мантэўрэн) — французскі жывапісец-марыніст, акварэліст, літограф рамантычнага кірунку.

Эжэн Ізабэ
фр.: Eugène Isabey
Фатаграфія
Імя пры нараджэнні фр.: Eugène Louis Gabriel Isabey
Дата нараджэння 22 ліпеня 1803(1803-07-22)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 25 красавіка 1886(1886-04-25)[1][3][…] (82 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Бацька Жан-Батыст Ізабэ
Род дзейнасці мастак, літограф, акварэліст
Уплыў на Eduard Hildebrandt[d]
Узнагароды
афіцэр Ордэна Ганаровага легіёна
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў сям’і з багатымі мастацкімі традыцыямі. Яго бацькам быў прыдворны мастак-партрэтыст і мініяцюрыст Жан-Батыст Ізабэ (1767—1855), мужам сястры — тэатральны мастак П'ер Люк Шарль Сісеры, пляменнік — Эжэн Сісеры, жывапісец-пейзажыст, літограф і акварэліст, барбізонец.

У маладосці Эжэн марыў пра мора, хацеў стаць мараком, аднак пад уплывам бацькі заняўся жывапісам. Першыя ўрокі малявання атрымаў у Жана-Батыста Ізабэ. Пачаў пісаць карціны на гістарычныя тэмы, пейзажы, але часцей за ўсё адлюстроўваў сцэны з відамі мора, бур і караблекрушэнняў.

Стаўшы адным з вядучых французскіх марыністаў рамантычнага кірунку, Э. Ізабэ ў пачатку сваёй творчасці займаўся амаль выключна выявамі марскіх відаў і нацюрмортаў. Лепшыя з яго твораў у гэты перыяд творчасці — «Ганфлерскі бераг» і «Бура ля берагоў Дзьепа».

У 1821 годзе пабываў у Алжыры. З 1824 года жыў у Анфлёры — порце, размешчаным у вусці Сены насупраць Гаўра. У 1826 годзе перасяліўся ў Сан-Сімеон.

Першы раз выставіў свае працы ў Парыжскім салоне ў 1827 годзе. У 1830 удзельнічаў у экспедыцыі ў Алжыр у якасці афіцыйнага мастака. Аднак яго карціны, створаныя ў гэты перыяд, не знайшлі пакупнікоў, таму ён стаў надаваць больш цікавасці гістарычнаму жывапісу і ў гэтым жанры дасягнуў вялікага поспеху.

Пад уплывам творчасці англійскага мастака Рычарда Бонінгтана і Э. Дэлакруа, вядучых прадстаўнікоў рамантызму ў еўрапейскім жывапісе, пачаў ствараць жанравыя творы і акварэлі, якія былі значна больш рэалістычнымі, чым у папярэдніх майстроў яго часу. Гэта былі гістарычныя карціны, партрэты з элементамі лірыкі і драматызму. Галоўныя з яго твораў у гэты перыяд — «Прыбыццё праху Напалеона на борце карабля La Belle Poule», «Вяселле Генрыха IV».

Пад канец жыцця пісаў карціны, якія паказвалі драматычныя сцэны масавых забойстваў, паядынкаў, боек, катастроф і няшчасных выпадкаў.

У сваёй майстэрні выхаваў шэраг вядомых мастакоў, сярод іх Эжэн Будэн, Іаган Бартолд Ёнгкінд і інш.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. Eugène Isabey
  3. 3,0 3,1 Louis Gabriel Eugène IsabeyOUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
  4. Eugène Isabey // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. Moiroux J. Le cimetière du Père-LachaiseParis: 1908. — P. 199.
  6. artist list of the National Museum of Sweden — 2016. Праверана 25 лютага 2016.