Яўген Міхайлавіч Бярковіч

Яўген Міхайлавіч Бярковіч (6 кастрычніка 1945, Іркуцк) — матэматык, публіцыст, гісторык навукі і літаратуры, выдавец і рэдактар.

Яўген Міхайлавіч Бярковіч
Партрэт
Род дзейнасці пісьменнік, матэматык, выдавец, рэдактар, публіцыст
Дата нараджэння 6 кастрычніка 1945(1945-10-06) (76 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Альма-матар
Узнагароды і прэміі

Стваральнік сеткавага партала «Нататкі па яўрэйскай гісторыі», у рамках якога выходзяць у свет аднайменны парталу часопіс і альманах «Габрэйская Старына». Стваральнік і галоўны рэдактар ​​часопіса «Сем мастацтваў»[1] і часопіс-газеты «Майстэрня»[2].

Аўтар кніг «Нататкі па яўрэйскай гісторыі»[3] і «Банальнасць дабра. Героі, праведнікі і іншыя людзі ў гісторыі Халакосту. Нататкі па яўрэйскай гісторыі дваццатага стагоддзя»[4], «Адысея Петэра Прингсхайма» (2013), «Антыподы: Альберт Эйнштэйн і Філіп Ленард ў кантэксце фізікі і гісторыі» (2014), «Рэвалюцыя ў фізіцы і лёсы яе герояў. Томас Ман і фізікі XX стагоддзя» (2017), «Рэвалюцыя ў фізіцы і лёсы яе герояў. Альберт Эйнштэйн у фокусе гісторыі XX стагоддзя» (2018). Аўтар сцэнарыя дакументальнага фільма «Пытанні да Бога»[5][6].

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся 6 кастрычніка 1945 гады ў Іркуцку. Бацька — Бярковіч Міхаіл Шаевич, радыёінжынер (1917, Украіна — 2001, Масква), маці — Сендерова Аляксандра Уладзіміраўна, гісторык (1924, Мілаславічы, Беларусь, — 1980, Масква).

З 1946 па 1995 гады жыў, вучыўся і працаваў у Маскве.

Скончыў фізічны факультэт МДУ ім. Ламаносава ў 1968 годзе, кандыдат фізіка-матэматычных навук (1973)[7], старшы навуковы супрацоўнік, доктар прыродазнаўства (Германія).

З 1995 года жыве і працуе ў Германіі (горад Гановер).

Публікацыі па яўрэйскай гісторыі, гісторыі навукі і літаратуры ў часопісах «Новы свет», «Знамя», «Нява», «Замежная літаратура», «Пытанні літаратуры», «Чалавек», «Студыя», «22», «Леха», «Веснік» (Балтымор) і шматлікіх іншых выданнях Расіі, Украіны, ЗША, Ізраіля, Германіі.

Часопіс «Сем мастацтваў»Правіць

«Сем мастацтваў» — штомесячны літаратурна-мастацкі і навукова-папулярны часопіс, першы нумар якога выйшаў у снежні 2009 года. Паводле задумы стваральніка і рэдактара часопіса Яўгена Бярковіча, ён павінен быць часопісам для інтэлігентнага чытача (навука, мастацтва, славеснасць). Дэвізам часопіса стала цытата з «Палітыкі» Арыстоцеля: «Сем свабодных мастацтваў — аснова выхавання, якое належыць даваць не для практычнай карысці, але таму, што яно вартае вольнанароджанымі чалавека і само па сабе выдатна».

Электронная версія часопіса ўдастоена Бяляеўскай прэміі ў намінацыі «асветніцкі або навукова-папулярны сайт — за найбольш цікавую дзейнасць у папярэдні перыяд» (2018)[8][9][10].

У склад рэдкалегіі ўваходзяць вядомыя дзеячы навукі і мастацтва, у тым ліку кампазітар Аляксандр Журбін, доктар фіз.-мат. навук і прафесар Фізічнага інстытута РАН Барыс Балатоўскі, пісьменнік, доктар культуралогіі і прафесар Санкт-Пецярбургскага універсітэта культуры і мастацтваў Аляксандр Ласкін, філосаф і фізік прафесар Ариэльского ўніверсітэта (Ізраіль) Эдуард Бармашэнка, гісторык і літаратар Леў Берднікаў і іншыя[11].

Артыкулы для часопіса пішуць спецыялісты — навукоўцы, музыканты, мастакі, пісьменнікі і журналісты. Напрыклад, у рубрыцы «Свет навукі» публікуюцца працы такіх навукоўцаў, як члены РАН, доктара навук Ю. Манин, В. Ціхаміраў, Б. Балатоўскі, С. Шноль і многіх іншых. У раздзеле «Музыка» прадстаўлены артыкулы вядомых дырыжораў, выканаўцаў і кампазітараў. Сярод іх: Г. Раждзественскі, А. Журбін, А. Штільман, А. Мессерер, Е. Кісін і іншых.

Сеткавая версія часопіса ўваходзіць у каталог Яндэкса (ІКС = 150)[12], прадстаўлена на сайтах ЛитБук[13], «Openstat», «Web.archive.org»[14], «Cy-pr.Com»[15], матэрыялы часопіса цытуюцца ў многіх навуковых і іншых публікацыях[16][17][18][19].

УзнагародыПравіць

  • Узнагароджаны медалём «За працоўную доблесць» (1985)[20].
  • Двойчы лаўрэат Беляеўскай прэміі:
    • 2018 — за эляктроную версію часопіса «Сем мастацтваў» — лепшы навукова-папулярны і асветніцкі сайт года[21].
    • 2019 — за цыкл артыкулаў «Эпізоды рэвалюцыі „вундэркіндаў“», апублікаваных у часопісе «Навука і жыццё» ў перыяд з верасня па снежань 2018 года[22].

Зноскі

  1. Журнал "Семь искусств" (недаступная спасылка). rating.openstat.com (25 чэрвеня 2018). Архівавана з першакрыніцы 26 чэрвеня 2018.
  2. Журнал-газета "Мастерская" (недаступная спасылка). rating.openstat.com (25 чэрвеня 2018). Архівавана з першакрыніцы 26 чэрвеня 2018.
  3. Первое издание: издательство «Алекспресс», Ганновер, 2000, ISBN 3-00-006096-0, второе издание: издательство «Янус-К», Москва, 2000 ISBN 5-8037-0051-7
  4. «Банальность добра. Герои, праведники и другие люди в истории Холокоста. Заметки по еврейской истории двадцатого века» (М.: Янус-К, 2003. — 390 с.: с илл. — Твёрдый переплёт. — ISBN 5-8037-0143-2)
  5. Московская студия документальных фильмов «Параджаноф-фильм», 2006
  6. Елена Минкина, Евгений Беркович // Вечер вопросов // Беседа о новом документальном фильме про немцев, спасавших евреев в годы Холокоста Альманах «Еврейская Старина», № 8 (44) Август 2006
  7. каталог РНБ
  8. Беляевская премия 2018. Лаборатория фантастики (8 кастрычніка 2018). Праверана 22 кастрычніка 2018.
  9. Победители «Белфеста» / Городская хроника: важное в Петербурге 9 октября 2018. spbvedomosti.ru (9 кастрычніка 2018).
  10. Беляевская премия 2018 года — журналу «Семь искусств» (диплом). 7iskusstv.com (1 кастрычніка 2018). Праверана 22 кастрычніка 2018.
  11. Об издании. 7i.7iskusstv.com.
  12. 7iskusstv.com. yandex.ru. Праверана 22 кастрычніка 2018.
  13. 7iskusstv.com. litbook.ru. Праверана 1 ліпеня 2018.
  14. host 7iskusstv.com(англ.) . web.archive.org. — «Captures: 23 212; URLs: 9211; New URLs: 3361»  Праверана 13 лютага 2019.
  15. 7iskusstv.com. cy-pr.com. Праверана 1 ліпеня 2018.
  16. 7iskusstv.com. scholar.google.com.
  17. В. Алейников. О журнале «Семь искусств». Словно цветная радуга над миром. ИсраГЕО, 22.06.2020
  18. Л. Алавердова. Можно ли объять необъятное? Архівавана 26 ліпеня 2020. «Шалом», вып. 454, с. 7, июнь 2020
  19. Портал Журнального Зала включил «Семь искусств» в число своих журналов
  20. Медаль «За трудовую доблесть»
  21. Беляевская премия
  22. А. Первушин. Беляевский фестиваль 2019 года (14 кастрычніка 2019).

СпасылкіПравіць