Аляксандр Калоша

(Пасля перасылкі з А. Калоша)

Аляксандр Калоша (1905, в. Заямнае, Стаўбцоўскі павет, цяпер Стаўбцоўскі раён — 1985, Чэхаславакія) — беларускі грамадскі дзеяч.

Аляксандр Калоша
Дата нараджэння 1905
Месца нараджэння
Дата смерці 1985
Месца смерці
Месца пахавання
Жонка Вольга Вяршыніна[d]
Член у

БіяграфіяПравіць

З канца 1920-х жыў у Чэхаславакіі. У 19401942 гадах намеснік старшыні Пражскага аддзела Камітэта самапомачы. У 19421945 гадах кіраўваў беларускім аддзелам Арбайтсфронту («Рабочага фронту») у Берліне. У сакавіку 1944 г. быў абраны старшынём Беларускага камітэта самапомачы ў Берліне.

У сакавіку 1944 года быў абраны старшынёй Беларускага камітэта самапомачы ў Берліне. У жніўні 1944 года быў уведзены ў склад Беларускай Цэнтральнай Рады. У 1945 годзе вярнуўся ў Прагу. Неўзабаве пасля вайны сям’я Калошаў перабралася ў вёску Худанін[cs], дзе вяла гаспадарку.

У 1947-м Калоша атрымаў чэхаславацкае грамадзянства. Арыштаваны адначасова з сям'ёй Генюшаў. 20 студзеня 1949 года вывезены з Прагі ў СССР і асуджаны на 25 гадоў лагероў. 20 верасня 1955 года вызвалены па амністыі і перададзены чэхаславацкім уладам. Арышт Калошы прызналі беспадстаўным, 1 ліпеня 1956 года ён быў вызвалены. Пакуль Калоша сядзеў на Калыме, яго жонка Вольга трагічна сышла з жыцця ў 1952 годзе.

Ён стаў адзіным беларусам, каму ўдалося вярнуцца ў Чэхаславакію пасля савецкіх лагераў. Перадусім ён спасылаўся на ранейшае чэхаславацкае грамадзянства і на асірацелых дзяцей.

Пахаваны ў Празе, на Альшанскіх могілках побач з жонкай і цесцем. Аднак імя Калошавага цесця Вяршыніна, праўдападобна, з перасцярогі знікла ўжо ў 50-я гады, калі ўвабраліся ў моц камуністы.

Сям’яПравіць

У 1942 годзе ажаніўся з Вольгай Вяршынінай, дачкой Міколы Вяршыніна, выбітнага беларускага дзеяча БНР у Чэхаславакіі.

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць