Георгій Іванавіч Сідарэнка

Георгій Іванавіч Сідарэнка (21 жніўня 1925, Кіеў — 30 верасня 2014, Мінск) — беларускі кардыёлаг. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1996; чл.-кар. з 1974), доктар медыцынскіх навук (1969), прафесар (1970).

Георгій Іванавіч Сідарэнка
Sidorenko.jpg
Дата нараджэння 21 жніўня 1925(1925-08-21)
Месца нараджэння
Дата смерці 30 верасня 2014(2014-09-30) (89 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці урач, кардыёлаг
Навуковая сфера кардыялогія
Месца працы Беларускі НДІ кардыялогіі
Навуковая ступень доктар медыцынскіх навук
Навуковае званне акадэмік НАНБ, прафесар
Альма-матар
Прэміі Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь
Узнагароды
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга  — 1975 Ордэн Айчыннай вайны I ступені — 1985
Ордэн Айчыны 3 ступені, Беларусь
Медаль «За адвагу»

БіяграфіяПравіць

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1950). З 1960 г. дацэнт, з 1961 г. загадчык кафедры Мінскага медыцынскага інстытута, адначасова ў 1971—1977 гг. кіраўнік лабараторыі. У 1977—1993 гг. дырэктар НДІ кардыялогіі, з 1993 г. галоўны навуковы супрацоўнік-кансультант РНПЦ «Кардыялогія» Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь.

Навукова-практычны ўкладПравіць

Асноўныя працы па праблемах кардыялогіі, медыцынскай кібернетыкі і прыборабудавання. Распрацаваў метады індывідуалізацыі лячэбных працэдур, аўтаматызацыі экстранага аналізу кардыялагічнай інфармацыі, аналізу сардэчна-сасудзістай інфармацыі пры дапамозе ўніверсальных вылічальных машын. Стварыў апараты аўтаматызаванай біякіравальнай дыягностыкі і тэрапіі сардэчна-сасудзістых захворванняў, удзельнічаў у стварэнні новага пакалення лекавых прэпаратаў сардэчна-судзістага дзеяння. 

Аўтар каля 850 навуковых прац, у тым ліку 10 манаграфій і 165 вынаходніцтваў. Заснавальнік і першы дырэктар Беларускага НДІ кардыялогіі. Падрыхтаваў 17 дактароў і 54 кандыдаты навук[1].

Асноўныя працыПравіць

  • Кибернетика и терапия. М.: Наука, 1970.
  • Ранняя инструментальная диагностика гипертонической болезни и атеросклероза. Мн., 1973 (в соавт.).
  • Импедансная плетизмография. Мн., 1978 (в соавт.).
  • Психофизические аспекты кардиологических исследований. Мн., 1982 (в соавт.).
  • Инструментальные методы исследований в кардиологии. Мн., 1994 (в соавт.).
  • Ишемическая болезнь сердца. Мн., 1997 (в соавт.).
  • Руководство по кардиологии. Мн., 2003 (в соавт.).

Узнагароды і прэмііПравіць

Зноскі

СпасылкіПравіць