Грычынавічы

вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі

Грычы́навічы[1] (трансліт.: Hryčynavičy, руск.: Гричиновичи) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.

Вёска
Грычынавічы
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Першае згадванне
Насельніцтва
389 чалавек (2004)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2353
Аўтамабільны код
3
СААТА
3216816016
Грычынавічы на карце Беларусі ±
Грычынавічы (Беларусь)
Грычынавічы
Грычынавічы (Гомельская вобласць)
Грычынавічы

Вакол лес.

ГеаграфіяПравіць

РазмяшчэннеПравіць

У 49 км на паўночны захад ад Жыткавіч, 21 км ад чыгуначнай станцыі Мікашэвічы (на лініі ЛунінецКалінкавічы), 176 км ад Гомелю.

ГідраграфіяПравіць

На ўсходзе Беразняцкі канал.

Транспартная сеткаПравіць

Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе МікашэвічыСлуцк. Планоўка складаецца з доўгай прасталінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі, да якой на поўначы далучаецца кароткая вуліца, На поўдні паралельна асноўнай праходзіць кароткая прасталінейная вуліца. Забудова драўляная, сядзібнага тыпу.

ГісторыяПравіць

Паводле пісьмовых крыніц вядомая з XVI стагоддзя як вёска ў Слуцкам павеце Новагародскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага, шляхоцкая ўласнасць. Пасля 2-га падзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1839 годзе вёска ў маёнтку Ленін, валоданне князя Л. П. Вітгенштэйна. У 1879 годзе згадваецца як паселішча ў Ленінскім царкоўным прыходзе. У 1908 годзе ў Ленінскай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні.

Паводле Рыжскага дагавора з 18 сакавіка 1921 года ў складзе Польшчы. З верасня 1939 года ў складзе БССР. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў лютым 1943 года нямецкія акупанты спалілі 200 двароў і забілі 76 жыхароў. 34 жыхара загінулі на фронце. Паводле перапісу 1959 года ў складзе саўгаса "Ленінскі" (цэнтр - вёска Ленін). Дзейнічаюць 9-гадовая школа, клуб, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі.

НасельніцтваПравіць

КолькасцьПравіць

  • 2004 год - 157 гаспадарак, 389 жыхароў.

ДынамікаПравіць

  • 1897 год - 34 двары, 450 жыхароў (паводле перапісу).
  • 1908 год - 88 двароў, 611 жыхароў.
  • 1940 год - 201 двор, 876 жыхароў.
  • 1959 год - 708 жыхароў (паводле перапісу).
  • 2004 год - 157 гаспадарак, 389 жыхароў.

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).

ЛітаратураПравіць

  • Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. - Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

СпасылкіПравіць