Міхаіл Андрэевіч Міларадавіч

(Пасля перасылкі з Міхаіл Міларадавіч)

Міхаіл Андрэевіч Міларадавіч (1 (12) кастрычніка 177115 (27) снежня 1825) — расійскі ваенны дзеяч, герой вайны з Напалеонам, генерал ад інфантэрыі.

Міхаіл Андрэевіч Міларадавіч
Міхаіл Андрэевіч Міларадавіч
Партрэт Міхаіла Андрэевіча Міларадавіча
працы[1] Джорджа Доу. Ваенная галерэя Зімовага Палаца, Дзяржаўны Эрмітаж (Санкт-Пецярбург)
сцяг
22-і Генерал-губернатар Санкт-Пецярбурга
19 (31) жніўня 1818 — 15 (27) снежня 1825
Папярэднік Аляксандр Дзмітрыевіч Балашоў
Пераемнік Павел Васільевіч Галянішчаў-Кутузаў
 
Дзейнасць ваенны
Нараджэнне 1 (12) кастрычніка 1771(1771-10-12)
Санкт-Пецярбург, Расійская імперыя
Смерць 15 (27) снежня 1825(1825-12-27) (54 гады)
Санкт-Пецярбург, Расійская імперыя
Пахаванне Духаўская царква Аляксандра-Неўскай лаўры, Санкт-Пецярбург[2]
Род Міларадавічы
Бацька Андрэй Сцяпанавіч Міларадавіч
Маці Марыя Андрэеўна Гарленка
 
Ваенная служба
Гады службы 17871825
Прыналежнасць Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Званне генерал ад інфантэрыі
Камандаваў гвардзейскі корпус
Бітвы
 
Аўтограф Mikhail Miloradovich Signature 1811.png
 
Узнагароды
Ордэн Святога Андрэя Першазванага з дыяментамі
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага з дыяментамі
Ордэн Святога Іаана Іерусалімскага, Расія
Ордэн Святога Уладзіміра I ступені
Ордэн Святога Уладзіміра II ступені
Ордэн Святога Георгія II ступені
Ордэн Святога Георгія III ступені
Ордэн Святой Ганны I ступені з дыяментамі
Залатая шпага «За выратаванне Бухарэсту» з дыяментамі Залатая шпага «За адвагу» з дыяментамі Залатая шпага «За адвагу» з лаўрамі
Ордэн Чорнага арла
Ордэн Чырвонага арла
Кульмскі крыж
Кавалер Вялікага крыжа Ваеннага ордэна Максіміліяна Іосіфа, Баварыя
Ваенны ордэн Марыі Тэрэзіі 2-й ступені
Аўстрыйскі ордэн Леапольда 1-й ступені
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Святых Маўрыкія і Лазара

БіяграфіяПравіць

Быў запісаны ў гвардыю, з сямі гадоў за мяжой, у Германіі і Францыі. Чатыры года вучыўся ў Кёнігсбергскім універсітэце, два года ў Гётынгене, затым для ўдасканалення ведаў адправіўся ў Страсбург і Мец.

Удзельнічаў у руска-шведскай вайне 1788—1790 гадоў. Падчас Італьянскага і Швейцарскага паходаў А. В. Суворава быў дзяжурным генералам у яго штабе. Камандуючы воінскімі злучэннямі, вызначыўся ў бітвах кампаніі 1805 года, у руска-турэцкай вайне 1806—1812 гадоў, у Барадзінскай бітве, замежных паходах рускай арміі 1813—1814 гадоў. У 1810—1818 гадах кіеўскі ваенны губернатар. У 1818—1825 гадах санкт-пецярбургскі ваенны генерал-губернатар. Быў смяротна паранены на Сенацкай плошчы ў час паўстання дзекабрыстаў 25 снежня 1825 года і на наступны дзень памёр.

Зноскі

  1. Государственный Эрмитаж. Западноевропейская живопись. Каталог / под ред. В.Ф. Левинсона-Лессинга; ред. А.Е. Кроль, К.М. Семенова. — 2-е издание, переработанное и дополненное. — Л.: Искусство, 1981. — Т. 2. — С. 254, кат.№ 7819. — 360 с.
  2. У 1937 годзе прах быў перанесены ў дабравешчанскую пахавальню


Папярэднік:
Аляксандр Дзмітрыевіч Балашоў
22-і Генерал-губернатар Санкт-Пецярбурга
19 (31) жніўня 181815 (27) снежня 1825
Пераемнік:
Павел Васільевіч Галенішчаў-Кутузаў