Нацыянальны алімпійскі камітэт Рэспублікі Беларусь

(Пасля перасылкі з НАК РБ)

Нацыянальны алімпійскі камітэт Рэспублікі Беларусь (НАК Беларусі) — самастойнае, незалежнае грамадскае аб’яднанне, статус і роля якога вызначаюцца Алімпійскай хартыяй і Законам Рэспублікі Беларусь «Аб фізічнай культуры і спорце». Створаны 22 сакавіка 1991 года, прызнаны Міжнародным алімпійскім камітэтам 21 верасня 1993 года. Першы прэзідэнт НАК Рэспублікі Беларусь — Уладзімір Мікалаевіч Рыжанкоў (1991—1996), з 1997 года — Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка; першы віцэ-прэзідэнт — Віктар Лукашэнка.

Эмблема Нацыянальнага алімпійскага камітэта Рэспублікі Беларусь

Вышэйшы орган — алімпійскі сход. Паміж сходамі працуе выканкам (на чале з прэзідэнтам НАК) і бюро выканкама. Арганізацыйна-выканаўчую і фінансава-гаспадарчую дзейнасць ажыццяўляе сакратарыят. Працуе 11 пастаянных камісій. НАК мае прадстаўніцтвы ў кожнай вобласці рэспублікі і ў Мінску. Штаб-кватэра знаходзіцца ў Мінску па адрасе вуліца Вясёлкавая, 27.

Падзеі 2020 годаПравіць

На фоне масавых пратэстаў у Беларусі ўвосень 2020 года ў Міжнародны алімпійскі камітэт сталі паступаць шматлікія звароты ад вядомых беларускіх спартсменаў. Для іх апрацоўкі была створана спецыяльная камісія. Улічваючы заявы і сведчанні, якія паступілі ў МАК, а таксама адказы, прадастаўленыя НАК Беларусі, МАК прыйшоў да высновы, што існае кіраўніцтва НАК Беларусі належным чынам не абараніла беларускіх спартсменаў ад палітычнай дыскрымінацыі ўнутры НАК, спартыўных федэрацый, спартыўнага руху. Было адзначана, што гэта супярэчыць асноватворным прынцыпам Алімпійскай Хартыі і таму сур’ёзна ўплывае на рэпутацыю Алімпійскага руху[1].

7 снежня 2020 года Міжнародны алімпійскі камітэт на пасяджэнні выканкама вырашыў прыняць меры ў дачыненні да НАК Беларусі, які ўзначальваюць Аляксандр Лукашэнка і яго сын Віктар[2]:

  • забарона для ўсіх членаў выканаўчага камітэта НАК на ўдзел ва ўсіх мерапрыемствах МАК, уключаючы Алімпійскія гульні;
  • прыпыненне любых выплат НАКу за выключэннем выплат, звязаных з падрыхтоўкай беларускіх спартсменаў да Алімпійскіх гульняў у 2020 годзе ў Токіа і Зімовых Алімпійскіх гульняў 2022 года ў Пекіне;
  • звярнуцца да міжнародных федэрацый з просьбай забяспечыць, каб усе дапушчаныя да спаборніцтваў беларускія спартсмены маглі ўзяць удзел у кваліфікацыйных спаборніцтвах маючых адбыцца Алімпійскіх гульняў без якой-небудзь палітычнай дыскрымінацыі;
  • прыпыніць любыя абмеркаванні з НАК Беларусі адносна правядзення будучых мерапрыемстваў МАК;
  • патрабаваць, каб усе ўдзельнікі Алімпійскага руху выконвалі гэтыя меры ў інтарэсах абароны правоў беларускіх спартсменаў і рэпутацыі Алімпійскага руху[3].

Зноскі

СпасылкіПравіць