Наступленне на Кордаву

Наступленне на Кордаву (ісп.: Ofensiva de Córdoba) — няўдалае наступленне ўзброеных сіл Іспанскай Рэспублікі падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі на горад Кордаву.

Наступленне на Кордаву
Асноўны канфлікт: Грамадзянская вайна ў Іспаніі
Тэатр ваенных дзеянняў (сітуацыя ў жніўні — верасні 1936 г.)
Тэатр ваенных дзеянняў
(сітуацыя ў жніўні — верасні 1936 г.)
Дата 5 жніўня22 жніўня 1936
Месца правінцыя Кордава, аўтаномная супольнасць Андалусія, Іспанія
Вынік перамога нацыяналістаў
Праціўнікі
Другая Іспанская Рэспубліка Рэспубліканцы Bandera del bando nacional 1936-1938.svg Нацыяналісты
Камандуючыя
Хасэ Міяха Хасэ Энрыке Варэла
Сілы бакоў
3 000 2 000
Страты
невядома невядома

НапярэдніПравіць

З пачаткам паўстання ваенны губернатар Кордавы С. Каскаха здзейсніў 18 ліпеня ваенны пераварот у горадзе, зрынуўшы грамадзянскі ўрад і арыштаваўшы губернатара Радрыгеса дэ Леона. Пасля гэтага ён і маёр Б. Ібаньес правялі крывавыя рэпрэсіі супраць сваіх праціўнікаў (у першыя тыдні было забіта 2000 чалавек).

У другі тыдзень жніўня войскі нацыяналістаў былі ўзмоцнены 400 мараканцамі-рэгуларэс, якія пад камандаваннем палкоўніка Х. Варэлы пасля захопу Уэльвы пачалі з Севільі наступленне на ўсход, каб вызваліць абложаных нацыяналістаў, якія ўтрымлівалі горад Гранада. Пасля таго, як калідор быў прабіты, Варэла рыхтаваўся атакаваць Малагу. У гэты момант Рэспубліканская армія пачала контратаку, каб вярнуць Кордаву. Важнасць Кордавы заключалася ў тым, што ад валодання ёю залежаў лёс Гранады і Малагі. Акрамя таго, у той час гарнізон горада быў вельмі малым і амаль не меў падтрымкі з боку іншых войскаў мяцежнікаў.

Рэспубліканскія сілы пад камандаваннем генерала Х. Міяхі складаліся з 3000 чалавек, у асноўным рэгулярных войскаў, грамадзянскай гвардыі, апалчэнцаў з Мадрыда і мясцовых добраахвотнікаў. Мяцежнікі супрацьпаставілі ім невялікі атрад нацыяналістаў Кордавы пад камандаваннем палкоўніка Каскаха і калоны палкоўніка Варэлы. Яны таксама мелі адзін бамбардзіроўшчык DC-2 і некалькі італьянскіх бамбардзіроўшчыкаў SM-81.

НаступленнеПравіць

5 жніўня пяць калон Міяхі пачалі наступленне, але іх прасоўванне было вельмі павольным, і яны змаглі заняць толькі невялікія гарады Адамус і Пасабланка.

20 жніўня пачалася непасрэдная атака рэспубліканцаў на Кордаву. Рэспубліканскія войскі падышлі на адлегласць за 6—8 км ад горада, але былі атакаваны з паветра бамбардзіроўшчыкамі, панеслі значныя страты, у выніку чаго былі дэзарганізаваны і адступілі. Многія апалчэнцы ў беспарадку беглі. Міяха загадаў прыпыніць атаку і вярнуцца на зыходныя пазіцыі.

ВынікіПравіць

Шмат у чым наступленне правалілася з-за некампетэнтнасці Міяхі і рэспубліканскіх афіцэраў, многія з якіх былі на самай справе прыхільнікамі мяцежнікаў, і ўмелага выкарыстання нацыяналістамі італьянскіх самалётаў «Савоя-Маркеці».

У верасні, пасля контрнаступлення нацыяналістаў на гарады даліны ракі Гвадалквівір, фронт ля Кордовы стабілізаваўся.

СпасылкіПравіць