Уладзімір Мацвеевіч Стэльмах

Уладзі́мір Мацве́евіч Стэ́льмах (15 ліпеня 1910, вёска Бушмічы, Камянецкі раён, Брэсцкая вобласць — 27 студзеня 1974) — беларускі тэатральны дзеяч, пісьменнік. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1961).

Уладзімір Мацвеевіч Стэльмах
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні Уладзімір Мацвеевіч Стэльмах
Дата нараджэння 15 ліпеня 1910(1910-07-15)
Месца нараджэння
Дата смерці 27 студзеня 1974(1974-01-27) (63 гады)
Грамадзянства
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці тэатральны дзеяч, пісьменнік
Узнагароды Ордэн «Знак Пашаны» Ордэн «Знак Пашаны» Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1961)

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. З 1927 г. вучыўся ў Мінскім беларускім педагагічным тэхнікуме, у 1929 г. паступіў у драматычную студыю Беларускага дзяржаўнага тэатра ў Віцебску. Пасля заканчэння студыі (1931) працаваў у тэатрах рабочай моладзі і юнага гледача ў Мінску акцёрам, дырэктарам, загадчыкам літчасткі. На пачатку Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнічаў у баях пад Смаленскам, з 1942 г. — загадчык ваеннага аддзела і аддзела прапаганды і агітацыі Рудаўскага райкама партыі Тамбоўскай вобласці. З 1943 г. — дырэктар БДТ-2 у Віцебску, з 1945 г. — Дзяржаўнага тэатра оперы і балета БССР, з 1947 г. — Беларускага тэатра імя Янкі Купалы, у 1955—1966 — Беларускага рэспубліканскага тэатра юнага гледача, у 1952—1955 гг. — начальнік аддзела тэатраў Міністэрства культуры БССР. Скончыў завочна Маскоўскі дзяржаўны інстытут тэатральнага мастацтва (1954). У 1966—1971 гг. — намеснік старшыні прэзідыума Беларускага тэатральнага аб'яднання. Член Саюза пісьменнікаў СССР з 1965 г.

Узнагароджаны дзвюма ордэнамі «Знак Пашаны» і медалямі.

ТворчасцьПравіць

Першая п'еса «Шляхі» апублікавана ў 1930 г. (пастаўлена ў 1931). Аўтар п'ес «Крушэнне рэнегатаў» (1931), «Фантан» (1932, пастаўлена ў 1933), «Тры крыжы» (1932, пастаўлена ў 1933), «Канец маскараду» (сумесна з Ю. Рудзько, пастаўлена ў 1938). Выдаў нарыс «Народны артыст СССР Г. П. Глебаў» (1954) і кнігі пра тэатр «Шляхі беларускага тэатра» (на ўкраінскай мове, Кіеў, 1964), «Кранаючы чуткія струны душы» (1966), «Вечна жывая крыніца» (1970), «Тэатр і час: Запіскі дырэктара тэатра» (1973).

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).