Уладзімір Уладзіміравіч Навумаў

Уладзімір Уладзіміравіч Наву́маў (7 лютага 1956, Смаленск, РСФСР) — беларускі дзяржаўны і грамадскі дзеяч, генерал-лейтэнант міліцыі, міністр унутраных спраў Беларусі (2000—2009).

Уладзімір Уладзіміравіч Навумаў
сцяг
Міністр унутраных спраў Беларусі
сцяг
25 верасня 2000 — 4 красавіка 2009
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Юрый Сівакоў
Пераемнік Анатоль Куляшоў
 
Адукацыя
Дзейнасць палітык
Нараджэнне 7 лютага 1956(1956-02-07) (64 гады)
 
Ваенная служба
Званне генерал-лейтэнант
 
Узнагароды
Ордэн «За асабістую мужнасць»
Ордэн «За службу Радзіме» ІІІ ступені

БіяграфіяПравіць

Скончыў Мінскую вышэйшую школу МУС СССР. У сістэме МУС з 1976 года. Даслужыўся ад міліцыянера да начальніка атрада спецыяльнага прызначэння, камандзіра спецпадраздзялення па барацьбе з тэрарызмам «Алмаз», начальніка Службы бяспекі Прэзідэнта Беларусі. У верасні 2000 года прызначаны міністрам унутраных спраў РБ, адстаўлены 6 красавіка 2009 года.

27 лістапада 2001 года абраны старшынёй Федэрацыі хакея Рэспублікі Беларусь.

УзнагародыПравіць

Узнагароджаны ордэнамі «За асабістую мужнасць», «За службу Радзіме» III ступені, шэрагам медалёў.

Санкцыі, абвінавачванніПравіць

Навумаў быў уключаны ў санкцыённыя спісы ЗША[1] і Еўрапейскага Саюза[2].

Згодна з рашэннем Еўрапейскага Саюза, Навумаў «не прыняў меры па расследаванні справы аб адкрытых знікненнях Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, Анатоля Красоўскага і Дзмітрыя Завадскага ў Беларусі ў 1999–2000 гадах (...) у якасці міністра унутраных спраў ён адказваў за рэпрэсіі супраць мірных дэманстрацый да выхаду на пенсію 6 красавіка 2009 года па стане здароўя»[3].

Зноскі

СпасылкіПравіць