Адкрыць галоўнае меню

Хакаская мова — мова хакасаў. Распаўсюджана, галоўным чынам, на тэрыторыі Хакасіі і часткова ў Шарыпаўскім раёне Краснаярскага краю і Туве. Колькасць носьбітаў хакаскай мовы — 52 тыс. чал. (2002). Адносіцца да хакаска-алтайскай групы ўсходняй галіны цюркскіх моў. Дыялекты:

  • сагайскі,
  • качынскі,
  • кызыльскі,
  • шорскі.
Хакаская мова
Саманазва: Хакас тілі, ранее Xakas tįlį, тадар тілі
Краіны: Расія
Рэгіёны: Хакасія, Тува, Краснаярскі край
Афіцыйны статус: Хакасія
Агульная колькасць носьбітаў: 42 604[1]
Статус: дзяржаўная мова Рэспублікі Хакасія
Класіфікацыя
Катэгорыя: Мовы Еўразіі

Алтайская сям'я

Цюркская галіна
Хакаская група
Пісьменнасць: кірыліца (Хакаскае пісьмо)
Моўныя коды
ISO 639-1:
ISO 639-2:
ISO 639-3: kjh
Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Базай літаратурнай мовы з'яўляюцца сагайскі і качынскі дыялекты.

Фанетычныя рысы: 17 галосных, у тым ліку доўгія, 24 зычных. Мяккасць і цвёрдасць зычных у карэнных хакаскіх словах залежыць ад галоснага: галосным задняга рада адпавядаюць заўсёды цвёрдыя, галосным пярэдняга рада — мяккія. Мяккасць і цвёрдасць зычных не фанематычныя, таму на пісьме яны ніяк не адлюстроўваюцца.

Зноскі

СпасылкіПравіць