Хакаская мова — мова хакасаў. Распаўсюджана, галоўным чынам, на тэрыторыі Хакасіі і часткова ў Шарыпаўскім раёне Краснаярскага краю і Туве. Колькасць носьбітаў хакаскай мовы — 52 тыс. чал. (2002). Адносіцца да хакаска-алтайскай групы ўсходняй галіны цюркскіх моў. Дыялекты:

  • сагайскі,
  • качынскі,
  • кызыльскі,
  • шорскі.
Хакаская мова
Саманазва Хакас тілі, ранее Xakas tįlį, тадар тілі
Краіны Расія
Рэгіёны Хакасія, Тува, Краснаярскі край
Афіцыйны статус Хакасія
Агульная колькасць носьбітаў 42 604[1]
Статус дзяржаўная мова Рэспублікі Хакасія
Класіфікацыя
Катэгорыя Мовы Еўразіі

Алтайская сям'я

Цюркская галіна
Хакаская група
Моўныя коды
ДАСТ 7.75–97 хак 755
ISO 639-1
ISO 639-2 tut
ISO 639-3 kjh
WALS khk
Atlas of the World’s Languages in Danger 481
Ethnologue kjh
ELCat 2434
IETF kjh
Glottolog khak1248
Wikipedia-logo-v2.svg Вікіпедыя на гэтай мове

Базай літаратурнай мовы з'яўляюцца сагайскі і качынскі дыялекты.

Фанетычныя рысы: 17 галосных, у тым ліку доўгія, 24 зычных. Мяккасць і цвёрдасць зычных у карэнных хакаскіх словах залежыць ад галоснага: галосным задняга рада адпавядаюць заўсёды цвёрдыя, галосным пярэдняга рада — мяккія. Мяккасць і цвёрдасць зычных не фанематычныя, таму на пісьме яны ніяк не адлюстроўваюцца.

Зноскі

СпасылкіПравіць