Цзян Цзэмінь (江泽民; 17 жніўня 1926, г. Янчжоў, правінцыя Цзянсу, Кітай) — дзяржаўны і палітычны дзеяч Кітая, генеральны сакратар ЦК КПК з 1989 па 2002, старшыня Ваеннага савета ЦК КПК з 1989 па 2004, старшыня Цэнтральнага ваеннага савета КНР з 1990 па 2005, старшыня КНР з 1993 па 2003.

Цзян Цзэмінь
кіт.: 江泽民
Jiang Zemin St. Petersburg.jpg
генеральны сакратар ЦК КПК
24 чэрвеня 1989 — 15 лістапада 2002
Папярэднік Zhao Ziyang[d]
Пераемнік Ху Цзіньтаа
старшыня КНР[d]
27 сакавіка 1993 — 15 сакавіка 2003
Папярэднік Yang Shangkun[d]
Пераемнік Ху Цзіньтаа
Chairman of Central Military Commission of People's Republic of China[d]
19 сакавіка 1990 — 8 сакавіка 2005
Папярэднік Дэн Сяапін
Пераемнік Ху Цзіньтаа
Chairman of the Central Military Commission of Communist Party of China[d]
9 лістапада 1989 — 19 верасня 2004
Папярэднік Дэн Сяапін
Пераемнік Ху Цзіньтаа
member of the Politburo of the Communist Party of China[d]
2 лістапада 1987 — 15 лістапада 2002
mayor of Shanghai[d]
1985 — красавік 1988
Secretary of the CPC Shanghai Committee[d]
1987 — 1989
Папярэднік Rui Xingwen[d]
Пераемнік Цзян Цзэмінь
Нараджэнне 17 жніўня 1926(1926-08-17)[1][2][…] (94 гады)
Бацька Jiang Shijun[d]
Маці Wang Zhelan[d][4]
Жонка Wang Yeping[d][5]
Дзеці Jiang Mianheng[d] і Jiang Miankang[d]
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, інжынер-электрык
Месца працы
Аўтограф Signature of Jiang Zemin.png
Узнагароды
Commons-logo.svg Цзян Цзэмінь на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся 17 жніўня 1926 ў г. Янчжоў, правінцыя Цзянсу ў сям’і патомных інтэлігентаў. Дзед быў лекарам, якія вызнаваў кітайскую традыцыйную медыцыну, захапляўся жывапісам і каліграфіяй. Бацька пісаў вершы, у гады антыяпонскай вайны выдаваў патрыятычныя часопісы, уступіў у кампартыю, якая была ў падполлі. Ва ўзросце 28 гадоў загінуў у ўзброенай сутычцы. Цзян Цзэмінь пайшоў па слядах бацькі. Скончыў Шанхайскі політэхнічны інстытут «Цзяатун» (1947). У час вучобы далучыўся да падпольнай працы, у 1946 годзе ўступіў у Камуністычную партыю Кітая (КПК).

Працаваў на інжынерных і кіруючых пасадах на заводадах і ў тэхналагічна-даследчых інстытутах, з 1973 у апараце 1-га Міністэрства машынабудавання. Стажыраваўся ў СССР (1955—56), узначальваў групы кітайскіх спецыялістаў у Румыніі (1971—73; з кітайскай дапамогай там пабудаваны 10 заводаў) і Пакістане (1976). 3 1980 намеснік старшыні і адказны сакратар Дзяржаўных камітэтаў КНР па кіраванні экспартам, імпартам і замежнымі інвестыцыямі. 3 1982 намеснік міністра, міністр электроннай прамысловасці. Мэр г. Шанхай (1985—88), сакратар яго гаркома КПК (1987—89), Член ЦК (1982—2002) і Палітбюро ЦК (1987—2002) КПК. Генеральны сакратар (чэрвень 1989 — лістапад 2002), старшыня Ваеннага савета (з лістапада 1989) ЦК КПК і старшыня КНР (сакавік 1993 — сакавік 2003). Праводзіў курс на паглыбленне рыначных рэформ пры захаванні кіруючай ролі КПК. У 2001 наведаў з афіцыйным візітам Беларусь.

Зноскі

  1. Jiang Zemin // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Jiang Zemin // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Jiang Zemin // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. geni.com — 2006. — 175000000 экз.
  5. http://news.sina.com.cn/c/nd/2017-01-09/doc-ifxzkssy1483790.shtml Праверана 26 мая 2021.
  6. Kuhn R. L. The Man Who Changed China: The Life and Legacy of Jiang ZeminRandom House, 2004.
  7. Jiang Zemin returns to spotlight with a salutory couplet to former schoolSouth China Morning Post, 2012. Праверана 20 жніўня 2014.

ЛітаратураПравіць