Шальча

рака ў Беларусі

Ша́льча, Солча (літ.: Šalčia) — рака на тэрыторыі Літвы і Беларусі, левы прыток ракі Мяркіс.

Шальча
Gerviškės, Šalčia 2.JPG
Характарыстыка
Даўжыня 74 км
Басейн 749 км²
Расход вады 5,72 м³/с
Вадацёк
Выток г. Шальчынінкай, Літва
 • Каардынаты 54°18′56″ пн. ш. 25°23′34″ у. д.HGЯO
Вусце р. Мяркіс
 • Каардынаты 54°20′43″ пн. ш. 24°49′56″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Водная сістэма Мерачанка
Краіна
physical
выток
выток
вусце
вусце
Commons-logo.svg Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы

Даўжыня складае 74 км. Плошча вадазбору — 749 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 5,72 м³/с. Даўжыня 76 км (з іх у Літве 65 км), плошча басейна 749 км² (у Літве 596 км²)[1].

Пачынаецца ў Шальчынінскім раёне Літвы, на ўсход ад Шальчынінкая, цячэ ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці, на працягу некалькіх кіламетраў утварае натуральную мяжу паміж Беларуссю і Літвой. На тэрыторыі Беларусі на левым беразе Шальчы размешчаны вескі Варнакелі і Беняконі. Затым рака ізноў цячэ па тэрыторыі Літвы, дзе ўпадае ў Мяркіс. Найбольшы прыток — Солчыца.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Атлас охотника и рыболова: Гродненская область. — Мн.: РУП «Белкартография», 2010.