Адкрыць галоўнае меню

Энеты, таксама генеты, венеты (стар.-грэч.: γιενετοι, γενετοι) — старажытны народ у Малой Азіі, саюзнікі тэўкраў у вайне з ахейцамі.

Энеты
Агульная колькасць
Рэгіёны пражывання Малая Азія
Мова
Рэлігія
Блізкія этнічныя групы

ГамерПравіць

Фактычна адзінай сапраўднай гістарычнай крыніцай існавання энетаў з'яўляецца "Іліяда" Гамера. Сярод іншых саюзнікаў Троі ён узгадваў правадыра Пілемена, які прывёў з сабою племя энетаў з Пафлагоніі, дзе "ёсць статкі дзікіх мулаў"[1].

СтрабонПравіць

Страбон звярнуўся да праблемы існавання энетаў у сувязі з выяўленнем паходжання венетаў Адрыятыкі. У яго час венеты лічыліся прамымі нашчадкамі энетаў, якія пасля паражэння тэўкраў перасяліліся ў Фракію, а потым далей на захад[2]. Страбон заўважыў, што атаесамленне венетаў з энетамі адбылося толькі дзякуючы падабенству назвы. Сам ён лічыў венетаў Адрыятыкі сваякамі венетаў з Арморыкі[3]. Ён наракаў на адсутнасць у яго час тапонімаў з найменнем энетаў у Малой Азіі і меркаваў, што частка энетаў павінна была застацца на радзіме і ўвайсці ў склад кападакійцаў[4].

СучаснасцьПравіць

Нягледзячы на поўную адсутнасць археалагічных сведчанняў і ясных лінгвістычных доказаў, у сучаснай навуковай і калянавуковай літаратуры энетаў часцяком узгадваюць, калі імкнуцца даказаць малаазіяцкае паходжанне не толькі венетаў Адрыятыкі, але нават венедаў Усходняй Еўропы[5].

Зноскі

  1. Гамер, Іліяда, 2:852
  2. Страбон. Кніга 12, III:8, III:25
  3. Страбон. Кніга 4, IV:1
  4. Страбон. Кніга 12, III:25
  5. Гл. для прыкладу: Andres Pääbo, THE VENETI LANGUAGE: A DECIPHERING OF AN ANCIENT LANGUAGE FROM FIRST PRINCIPLES, а таксама Павел Тулаев, Новое открытие венетов