Ян Нікадзім Лапацінскі

Ян Нікадзім Лапацінскі (15 верасня 1747, Сар’я13 кастрычніка 1810, Шаркаўшчына) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Староста мсціслаўскі (з 1767).

Ян Нікадзім Лапацінскі
Jan Nikadzim Łapacinski. Ян Нікадзім Лапацінскі (XIX).jpg
Ян Нікадзім Лапацінскі
POL COA Lubicz.svg
Герб «Любіч»
 
Нараджэнне 15 верасня 1747(1747-09-15)
Смерць 13 кастрычніка 1810(1810-10-13) (63 гады)
Пахаванне
Род Лапацінскія
Бацька Мікалай Тадэвуш Лапацінскі
Маці Барбара Копаць[d]
Жонка Юзэфа Соф'я Агінская[d]
 
Узнагароды
ордэн Белага арла ордэн Святога Станіслава

БіяграфіяПравіць

 
Я. Н. Лапацінскі, XVIII ст.

Прадстаўнік шляхецкага роду Лапацінскіх гербу «Любіч», сын Мікалая Тадэвуша і Барбары з Копцяў. Меў братоў Юзафа, Станіслава і Тамаша Ігнація.

Неаднаразова абіраўся паслом на соймы. У 1791 на яго загад у Лявонпалі збудавалі мураваную калону ў гонар Канстытуцыі 3 мая[1].

Працягваў папаўняць фамільны архіў, бібліятэку і мастацкія зборы. Адкрыў у Лявонпалі ткацкую мануфактуру, майстэрні вырабу дываноў і капелюшоў, суконную фабрыку.

 
Другая жонка Юзэфа з Агінскіх

Займаўся гравіраваннем, малюнкам, дробнай скульптурай, быў мецэнатам мастацтва і калекцыянерам. У культурнай гісторыі адзначыўся найперш сваімі гравюрамі па медзі.

Апошні перыяд жыцця правёў у сваім маёнтку ў Шаркаўшчыне, дзе яго і пахавалі.

Зноскі

  1. Людміла Хмяльніцкая. Лапацінскія //Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. С. 334.

ЛітаратураПравіць