Адкрыць галоўнае меню

Яцвяжская мова, судоўская мова, судзінская мова, мова яцвягаў — адна з мёртвых балтыйскіх моў.

Яцвяжская мова
Саманазва: Jātvingun/sūdaviun bilā[1], sūdaviskas
Краіны:
Арганізацыя, якая рэгулюе:
Агульная колькасць носьбітаў: 0 чал.
Класіфікацыя
Катэгорыя: ???

Індаеўрапейская
 Балтыйскія
  Заходнебалтыйскія

    Яцвяжская
Моўныя коды
ISO 639-1:
ISO 639-2:
ISO 639-3: xsv[2]

На ёй размаўлялі заходнебалцкія плямёны, што ў I — пач. II тыс. н.э. насялялі тэрыторыю паміж Нёманам і вярхоўямі ракі Нараў. Паступова выцеснена польскай, літоўскай і нямецкай мовамі. Блізкая да прускай мовы. Перастала існаваць у XVI ст., сляды захаваліся ў XVIII—XIX ст. у некаторых гаворках беларускай і літоўскай моў у выглядзе асобных запазычанняў. Яцвяжская мова працяглы час вывучалася на аснове абмежаванага анамастычнага матэрыялу. У XX ст. выяўлены невялікі слоўнік, які вучоныя лічаць яцвяжскім. Ён уключае каля 240 лексічных адзінак з польскімі суадпаведнікамі, але не дае дастатковых звестак пра асаблівасці яцвяжскай мовы.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць