Іван Юр’евіч Гальшанскі-Дубровіцкі

вялікалітоўскі князь, удзельнік змовы супраць Казіміра Ягелончыка

Іван Юр'евіч Гальшанскі-Дубро́віцкі (? — 30 жніўня 1481) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч, князь гальшанскі і дубровіцкі (1457—1481).

Іван Юр’евіч Гальшанскі-Дубровіцкі
Herb Gedroyć.PNG
«Гіпацэнтаўр»
князь гальшанскі
1457 — 1481
Папярэднік Юрый Сямёнавіч Гальшанскі
Пераемнік Аляксандр Юр'евіч Гальшанскі
князь дубровіцкі
1457 — 1481
Папярэднік Юрый Сямёнавіч Гальшанскі
Пераемнік Сямён Юр'евіч Гальшанскі
Нараджэнне невядома
Смерць 30 жніўня 1481(1481-08-30)
Род Гальшанскія
Бацька Юрый Гальшанскі
Жонка Ганна Міхайлаўна з Чартарыйскіх
Дзеці Аўдоцця, Агрыпіна, Юрый, Юліяна-Васіліса

БіяграфіяПравіць

Старэйшы сын князя Юрыя Сямёнавіча Гальшанскага, траюрадны брат польскага караля Казіміра Ягелончыка[1].

Пасля смерці о бацькі ў 1457 годзе атрымаў у спадчыну Гальшанскае і Дубровіцкае княствы. Яго малодшы брат Сямён (пам. 1505) атрымаў Сцепаньскае княства(укр.) бел..

У 1481 годзе Іван Юр'евіч разам са слуцкім князем Міхаілам Алелькавічам і бельскім князем Фёдарам Іванавічам, усе трое родзічы караля Казіміра, арганізаваў змову супраць яго. Паводле адной версіі, змоўнікі збіраліся запрасіць караля ў Кобрын на вяселле князя Фёдара Іванавіча і Ганны Кобрынскай, забіць яго і ўзвесці на вялікакняжацкі сталец Міхаіла Алелькавіча. Паводле іншай версіі, забіць караля Казіміра, адарваць ад Вялікага Княства Літоўскага і далучыць да Вялікага Княства Маскоўскага землі ўсходней Бярэзіны[1].

Змова была раскрыта ў Кіеве. Загадам караля князі Міхаіл Алелькавіч і Іван Юр'евіч арыштаваны, а бельскі князь Фёдар Іванавіч збег у Маскву, страціўшы ўдзельнае княства. 30 жніўня 1481 года ў Вільні князі-змоўнікі Іван Юр'евіч і Міхаіл Алелькавіч пакараны смерцю[1] праз публічнае абезгалоўліванне.

Пасля смерці Івана Юр'евіча яго малодшыя браты Сямён (пам. 1505) і Аляксандр (пам. 1511) атрымалі ў спадчыну Гальшанскае і Дубровіцкае княствы.

Сям'яПравіць

У шлюбе з Ганнай з Чартарыйскіх, дачкой князя Міхаіла Васілевіча Чартарыйскага, меў дзяцей Юрыя (пам. у 1536) і Юліяну-Васілісу. Л. Вайтовіч называе таксама дачок Аўдоццю і Агрыпіну[2].

РадаводПравіць

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Васіліса
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Гольша
 
 
 
 
 
 
 
 
Андрэй
кн. вязынскі
 
 
  Соф’я
 
 
 
 
 
 
Юрый
 
Януш
кн. дубровіцкі
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Марыя
 
 
Іван
 
 
Васіліса
 
 
Фёдар
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Альгімонт?
 
Міндоўг
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Даніл
 
 
 
 
 
 
 
Януш
 
 
Уладзімір
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Аляксандр?
 
 
 
 
 
 
 
Юрый
 
 
Анастасія
 
 
 
 
 
 
 
Альгімонт
 
Іван
 
 
Сямён
Люты
 
 
Глеб?
 
 
 
 
 
 
 
  Павел
 
 
Багдана
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Юрый
 
 
Аляксандр
 
 
Ганна
 
 
Сямён
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Аляксандр
 
 
 
 
 
 
 
Васіль
 
 
Ядвіга
 
 
Андрэй
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ульяна
 
 
Ганна
 
 
Аляксандра
 
 
Марыя
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Міхаіл
 
 
 
 
 
 
 
  Юліянія
 
 
Барбара
 
 
Соф'я
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Андрэй
 
 
Юрый
 
 
 
 
 
 
Ганна
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Барыс?
 
 
 
 
 
 
 
Сямён
 
Таццяна
 
 
Фядора
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  Юліянія
 
 
Сямён
кн. трабскі
 
NN дачка
 
 
 
 
 
 
Алена
 
 
 
 


Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Гольшанские // Иван // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 157. — 737 с.
  2. Аўдоцця і Агрыпіна згаданы Л. Вайтовічам, які пазначае іх пазіцыі ў Кіева-Пячэрскім памянніку як 61 і 62 адпаведна. Гл.: Войтович Л. В.(руск.) бел. Княжа доба на Русі: портрети еліти. — Біла Церква, 2006. -- ISBN 966-4585-52-4. -- С. 607-608.

ЛітаратураПравіць

  • Wolff J. Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku. — Warszawa, 1895.

СпасылкіПравіць