Адкрыць галоўнае меню

Ірына Міхайлаўна Котава

БіяграфіяПравіць

Нарадзілася ў Мінску 17 лістапада 1976 года.

Персанальныя выстаўкіПравіць

Выстаўка-дуэтПравіць

  • 2013-2014: галерэя Рускі Свет у Парыжы, «Крылы Раства»[10], сумесна з Маргарытай Котавай.

Супольныя выстаўкіПравіць

  • 1991 выстаўка ў «Кінацэнтры на Краснай Прэсне», Масква, Расія
  • 1995/1996 Міжнародная выстаўка, арганізаваная Канадскім фондам дапамогі ахвярам Чарнобыля, la Maison du Citoyen, Хал (Квебек), Канада
  • 2000 Рэспубліканская выстаўка «Мастак і кніга», Палац мастацтваў у Мінску, Беларусь
  • 2000 сімпозіум па малюнку «2000' Студыюм», Беларуская дзяржаўная акадэмія мастацтваў, Мінск
  • 2003 Міжнародная выстаўка «Alberobello Arte editione 2003», Альберабела, Італія
  • 2003 3-ці Міжнародны мастацкі салон, Сартрувіль, Францыя
  • 2004 4-ы Міжнародны мастацкі салон, Сартрувіль, Францыя
  • 2006 5-ы Міжнародны мастацкі салон, Сартрувіль, Францыя
  • 2006 Пасольства Рэспублікі Беларусь у Францыі, Парыж
  • 2006 Рэспубліканская маладзёжная выстаўка, Палац мастацтваў у Мінску, Беларусь
  • 2009 Міжнародная выстаўка, галерэя Палаца Рэспублікі ў Мінску, Беларусь
  • 2011 Нацыянальная бібліятэка Беларусі[11][12] ў Мінску
  • 2013 Міжнародная выстаўка «Сардэчна запрашаем у Цэнтральную і Усходнюю Еўропу. Без клішэ» у мастацкай галерэі «D.E.V.E. Gallery» у Бругэ, Бельгія[13]
  • 2018 выстаўка выкладчыкаў мастацкіх майстэрняў г. Круасі-сюр-Сэн, Францыя
  • 2018 выстаўка мастакоў беларускай дыяспары ў Пасольстве Рэспублікі Беларусь, Парыж[14]

Дні адчыненых дзвярэй майстэрняў мастакоўПравіць

  • 2016 Дні адчыненых дзвярэй майстэрняў мастакоў г. Круасі-сюр-Сэн, Францыя
  • 2017 Дні адчыненых дзвярэй майстэрняў мастакоў г. Круасі-сюр-Сэн, Францыя
  • 2018 Дні адчыненых дзвярэй майстэрняў мастакоў г. Круасі-сюр-Сэн, Францыя[15]

Перформанс Вечнасць імгненняПравіць

10 студзеня 2014 года ў канцэртнай зале Яна ХХІІІ ў Парыжы адбыўся інтэрактыўны літаратурна-музычна-мастацкі перформанс «Вечнасць імгнення», створаны сумесна з французскім пісьменнікам Крыстофам Левалуа і французскім піяністам і кампазітарам беларускага паходжання Кірылам Заборавым.[16][17].

Кніжныя ілюстрацыіПравіць

Ірына Котава праілюстравала[18] новы англамоўны варыянт кнігі[19] Гутарка прападобнага Серафіма Сароўскага з М. Матавілавым, апублікаваны ў 2010 годзе ў Лондане[20][21].

Прэзентацыі, рэпартажы, дакументальны фільмПравіць

  • 2014 1 сакавіка ў эфір тэлеканала Беларусь 1 выйшла праграма Існасць[27], прысвечаная творчасці беларускай мастачкі Ірыны Котавай[28].

ВыданнеПравіць

  • 2010 Альбом твораў Ірыны Котавай Уяўны Парыж (фр.: Paris imaginaire, руск.: Воображаемый Париж)[29] на трох мовах (французскай, беларускай і рускай) быў падрыхтаваны і выдадзены сумесна з французскім пісьменнікам Крыстoфам Левалуа пры ўдзеле Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, Пасольства Рэспублікі Беларусь у Францыі і Пасольства Францыі ў Беларусі, а таксама Беларускага саюза мастакоў (Минск)[30].

СтыльПравіць

Яўген Шунейка — кандыдат мастацтвазнаўства, дацэнт БДАМ, адзначае лаканічны артыстызм выяўленчай мовы Ірыны Котавай. Асабліва ён вылучае серыю парыжскіх твораў беларускай мастачкі: «Яна [Ірына Котава] не займаецца дакументальнай канстатацыяй таго ці іншага ўбачанага ёй матыва, а перадае яго выразную вобразную адметнасць, шматасацыятыўнасць. У гэтым сэнсе яе творы ўспрымаюцца як жывы працяг выдатных традыцый дэмакратычнага французскага мастацтва ХІХ — першай паловы ХХ ст., звязаных з незабыўнай творчасцю імпрэсіяністаў, постімпрэсіяністаў, сімвалістаў, экспрэсіяністаў, сярод якіх — К. Мане, К. Пісаро, В.Ван Гог, П. Банар, А. Марке(руск.) бел., М. Утрыло, М. Шагал, Х.Суцін, M.Кікоін і інш. Яе жывыя і выразныя творы, выкананыя на адным дыханні, ужо знайшлі шырокае прызнанне сярод парыжскіх знаўцаў і калекцыянераў сучаснага мастацтва.»[2][31]

Зноскі

  1. http://www.artmuseum.by/by/news/2010/Іryina-kotava.-shpaczyir-pa-paryizhyi
  2. 2,0 2,1 http://belam.by.com/page.353.aspx
  3. Выстаўка беларускай мастачкі Ірыны Котавай «Уяўны Парыж»
  4. О вечере белорусской культуры в Париже
  5. В рамках IV Славянского Форума Искусств «Золотой Витязь» состоится выставка Ирины Котовой в Париже
  6. Репортаж телеканала Союз
  7. [1]
  8. [2]
  9. Aдкрыццё выставы жывапісу беларускай мастачкі Ірыны Котавай, якая пражывае ў Францыі, прысвечанай Нясвіжскаму замку
  10. Выставка «Крылья Рождества» в Париже
  11. Выставка «Возвращение к романтизму» познакомит с работами белорусских последователей французской школы. 21.by
  12. Рэпартаж з адкрыцця выстаўкі: http://www.nlb.by/portal/page/portal/index/detailed_news?param0=34972&lang=be&rubricId=896&month=04&year=2011&day=1
  13. http://belgium.mfa.gov.by/ru/embassy/news/d1ab082ab3d85fb6.html
  14. Аб сустрэчы Старшыні Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь з прадстаўнікамі беларускай дыяспары ў Францыі
  15. План майстэрняў
  16. Афіша , В Париже прошел перформанс с участием белорусской художницы
  17. Видео перформанса «Вечность мгновение» на Youtube с русскими субтитрами. Агенство БелаПАН
  18. Orthodoxie: Une publication anglaise des conversations de saint Séraphin de Sarov avec Motovilov
  19. Уступнае слова да выдання было падрыхтавана Свяцейшым Патрыярхам Маскоўскім і ўсяе Русі Кірылам, а прадмова — архіепіскапам Кентэрберыйскім Роўэнам Вільямсам.
  20. Англоязычный вариант книги «Беседа преподобного С.Саровского с Н.Мотовиловым» иллюстрирован белорусской художницей | Культура |Новости культуры | БЕЛТА
  21. Saints Alive — Shop — Books — Triumphs of the Spirit in Russia
  22. Orthodoxie: A l'Institut national d'histoire de l'art
  23. Белтэлерадыёкампанія, на сайце Youtube.
  24. Глядзець урыўкі з фільма: на сайце Youtube
  25. http://news.tut.by/culture/276212.html
  26. Названы лауреаты XXI Международного кинофорума «Золотой Витязь»
  27. Праграма «Існасць».Творчасць і духоўнасць
  28. Первый весенний выпуск программы «Існасць» посвящён творчеству белорусской художницы Ирины Котовой
  29. Выданне альбома Уяўны Парыж было прымеркавана да адкрыцця выстаўкі Ірыны Котавай у Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь
  30. Каталог ЦНБ НАН Беларуси
  31. Тэкст артыкула Яўгена Шунейкі на беларускай мове

СпасылкіПравіць