Міхаіл Кікоін

беларускі і францускі мастак габрэйскага паходжаньня

Міхаіл Кікоін (Мішэль Кікоін, фр.: Michel Kikoïne; 31 мая 1892, Гомель — 4 лістапада 1968, Парыж) — беларускі і французскі мастак яўрэйскага паходжання, прадстаўнік Парыжскай школы(руск.) бел..

Міхаіл Кікоін
фр.: Michel Kikoine
Дата нараджэння 31 мая 1892(1892-05-31)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 4 лістапада 1968(1968-11-04)[1][5][…] (76 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Дзеці Жак Янкель[d]
Род дзейнасці мастак
Жанр партрэт і нацюрморт
Вучоба
Мастацкі кірунак экспрэсіянізм і Парыжская школа[d]
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў сям'і камерсанта ў Гомелі. У хуткім часе сям'я пераехала ў г. Рэжыцу Віцебскай губерні (цяпер Рэзэкнэ, Латвія). У 1904 сям'я перабралася ў Мінск.

 
Міхаіл Кікоін (у першым шэрагу злева), Вільня (1912)

Вучыўся ў прыватнай школе мастака Я. Кругера (Минск, 1907—1910), потым у малявальнай школе мастака І. Трутнева(руск.) бел. (Вільня, 1910—1912). З'ехаў у Парыж у 1912, дзе пасяліўся ў інтэрнаце бедных мастакоў «Вулле»(руск.) бел. («La Ruche»). На працягу некалькі месяцаў занімаўся ў парыжскай Нацыянальнай вышэйшай школе.

З 1914 прымаў удзел у выстаўках Восеньскага салона(руск.) бел. і салона Незалежных(руск.) бел. у Парыжы.

У 1920 выконваў абавязкі сакратара Восеньскага салона.

Першыя персанальныя выстаўкі прайшлі ў 1919 (галерэя «Cheron») і 1924 (галерыі «Netter», «L. Zborovsky»).

У 1924 атрымаў французскае грамадзянства.

Удзельнічаў у выстаўке сучаснага французскага мастацтва ў Маскве (1928).

З 1928 працаваў ва ўласным атэлье–майстэрні на Манпарнасе, актыўна ўдзельнічаў у шматлікіх выстаўках.

У 1968 памёр у Парыжы ў сваёй майстэрні.

Яго сын — французскі мастак Якаб Кікоін (14 красвіка 1920 — 20 красавіка 2020[7], псеўданім Жак Янкель(фр.) бел.). Разам з сястрой Клэр (нар. 1915) ён заснаваў Фонд Кікоіна пад эгідай грамадскай арганізацыі «Fondation du Judaïsme Français».

У экспазіцыі Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь знаходзіцца адзін твор М. Кікоіна[8]. У карпаратыўнай калекцыі ААТ «Белгазпрамбанк»(руск.) бел. налічваецца шэсць жывапісных работ мастака.

Па замове ААТ «Белгазпрамбанк» быў зняты фільм «Михаил Кикоин. Поэтический мир на холсте».

Публічныя зборыПравіць

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Michel Kikoine — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  3. Michel Kikoine // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 12 красавіка 2020.
  5. Michel Kikoïne
  6. Netherlands Institute for Art History
  7. Le peintre presque centenaire était très attaché à l’Yonne
  8. Урачыстая цырымонія перадачы ў дар жывапіснага твора Міхаіла Кікоіна (1892–1968) «Нацюрморт» (бел.) . Национальный художественный музей Республики Беларусь.

ЛітаратураПравіць

  • Владимир Счастный. Художники Парижской школы из Беларуси: эссе, биографии, путеводитель. - 2-е изд., переработанное и дополненное. - Минск : Четыре четверти, 2012. - 173 с. - ISBN 978-985-7026-60-9.
  • Kikoïne: Les pionniers de l’Ecole de Paris. Textes de Ariel Kyrou et al., Ed. de l’Albaron, Thonon-les-Bains (Fondation Kikoïne),1996.
  • Kikoïne et ses amis de l’École de Paris (Paris: Fondation Kikoïne, sous l’égide du Judaïsme Français, 1993).
  • Kikoïne, un maître de l'Ecole de Paris. Textes de Jean-Marie Dunoyer et Gilles Néret. Ed. Arte, Adrien Maegt, Paris, 1987.
  • Hommage a Kikoine: [Catalogue]. Galerie de France. Paris, 1973.
  • Kikoine. Catalogue Raisonné sur l'oeuvre de Kikoïne / Préface de Jean Cassou: Textes Edouard Roditi, Mendel Mann, Jacques Yankel. Paris: Ed. d’Art H. Piazza, 1973.

СпасылкіПравіць

  Вонкавыя выявы
Работы Міхаіла Кікоіна
  «Нацюрморт», Нацыянальны мастацкі музей Рэспублікі Беларусь