Адвентысцкая царква ў Мінску (вуліца Васняцова).

Адвентысты з’явіліся ў Беларусі ў канцы 19 — пачатку 20 ст. ў выніку дзейнасці замежных прапаведнікаў, першапачаткова імі былі этнічныя немцы з лютэран. Першая абшчына была зарэгістраваная ў Вільні ў 1910 годзе, у 1913 годзе — у Мінску.

Найбольш значнае развіццё адвентызм атрымаў у Заходняй Беларусі ў 1920-1930-я гады, асабліва ў Палескім ваяводстве Польскай Рэспублікі. Прапагандыстамі кірунку былі нямецкія і польскія місіянеры, напрыклад, А. Шэрберг у Брэсце, А. Чармановіч у Пінску і А. Лідке ў в. Фядоры Столінскага павета.

Абшчыны АСД разгарнулі актыўную дзейнасць у Беларусі пасля Вялікай Айчыннай вайны. Дзейнасцю адвентыстаў у Беларусі кіраваў Усесаюзны савет АСД з цэнтрам у Маскве, які праіснаваў да 1960 года. Большасць абшчын была сканцэнтраваная ў Брэсцкай вобласці.

Рэлігійнае аб’яднанне «Беларуская канферэнцыя адвентыстаў сёмага дня» рэарганізавана ў 1992 годзе, уваходзіць у еўразійскае аддзяленне Сусветнай царквы хрысціян-адвентыстаў сёмага дня, у якім таксама аб’яднаныя адвентысты сёмага дня Расіі, Малдовы, Украіны, рэспублік Сярэдняй Азіі і Закаўказзя (усяго налічваецца каля 50 тыс. членаў). Станам на 2011 год у Беларусі дзейнічалі 72 абшчыны АСД, у з іх 17 у Брэсцкай, 14 у Віцебскай, 12 у Гомельскай абласцях.

ЛітаратураПравіць

  • Адвентисты // Рэгіёны Беларусі: энцыклапедыя. У 7 т. = Регионы Беларуси: энциклопедия. В 7 т. (руск.)  / Т. В. Белова (гл. ред.). — Мн.: БелЭн, 2009. — Т. 1. Брестская область. В 2 кн. Книга 1. Абрамов — Куфко. — 519 с. — 2 500 экз. — ISBN 978-985-11-0464-8.
  • Адвентисты // Рэгіёны Беларусі: энцыклапедыя. У 7 т. = Регионы Беларуси: энциклопедия. В 7 т. (руск.)  / Т. В. Белова (гл. ред.). — Мн.: БелЭн, 2010. — Т. 2. Витебская область. В 2 кн. Книга 1. Абазовский — Кривоблоцкая. — 533 с. — 2 500 экз. — ISBN 978-985-11-0525-6.
  • Адвентисты // Рэгіёны Беларусі: энцыклапедыя. У 7 т. = Регионы Беларуси: энциклопедия. В 7 т. (руск.)  / Т. В. Белова (гл. ред.). — Мн.: БелЭн, 2012. — Т. 3. Гомельская область. В 2 кн. Книга 1. Aбрамов — Липово. — 398 с. — 2 500 экз. — ISBN 978-985-11-0617-8.

СпасылкіПравіць