Адкрыць галоўнае меню

Аляксандр Рыгоравіч Аруцюнян

Алякса́ндр Рыго́равіч Аруцюня́н (арм.: Ալեքսանդր Գրիգորի Հարությունյան; 19202012)[6] — армянскі савецкі кампазітар, кінакампазітар, піяніст і педагог. Народны артыст СССР (1970)[7]. Лаўрэат Сталінскай прэміі першай ступені (1949).

Аляксандр Рыгоравіч Аруцюнян
арм.: Ալեքսանդր Գրիգորի Հարությունյան
Alexander Harutyunyan.JPG
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 23 верасня 1920(1920-09-23)[1][2]
Месца нараджэння
Дата смерці 28 сакавіка 2012(2012-03-28)[3][4][2] (91 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна Flag of the Soviet Union.svg СССР >Flag of Armenia.svg Арменія
Альма-матар
Месца працы
Музычная дзейнасць
Прафесіі кампазітар, піяніст, кінакампазітар, музычны педагог
Інструменты фартэпіяна
Грамадская дзейнасць
Партыя
Член у
Узнагароды
alexanderarutiunian.com
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся 23 верасня 1920 года ў Эрывані (цяпер Ерэван).

У 19341941 гадах навучаўся ў Ерэванскай кансерваторыі ім. Камітаса па класах кампазіцыі ў С. В. Бархударана і В. Г. Тальяна, фартэпіяна — у А. А. Бабаян.

У 19421943 гадах дасканаліўся ў класе фартэпіяна ў К. М. Ігумнава, у 19441946 гадах — у кампазіцыі і паліфоніі пад кіраўніцтвам Х. С. Кушнарова ў Ерэванскай кансерваторыі ім. Камітаса.

У 19461948 гадах дасканаліўся ў студыі пры Доме культуры Арменіі ў Маскве па класе кампазіцыі і паліфоніі ў Г. І. Ліцінскага, класа інструментоўкі — у М. І. Пяйко, класа аналізу — у В. А. Цукермана, класа аркестроўкі — у Д. Р. Рагач-Лявіцкага і А. М. Вепрык, класа фартэпіяна — у Берліна Б. М.[8].

Выступаў як піяніст-саліст, выканавец уласных твораў.

З 1954 па 1990 год — нязменны кіраўнік Армянскай філармоніі.

З 1965 па 2008 год выкладаў кампазіцыю ў Ерэванскай кансерваторыі, з 1977 — прафесар.

Адзін з членаў «Армянскай магутнай купкі».

Член Саюза кампазітараў СССР з 1939 года, член кіраўніцтва Саюза кампазітараў Арменіі, член Саюза кінематаграфістаў Армянскай ССР з 1975 года.

А. Аруцюнян — член журы Міжнароднага конкурсу выканаўцаў на духавых прыладах (Масква, 1957), член журы конкурсу кампазітараў на лепшы абавязковы твор да Міжнароднаму конкурсу скрыпачоў ім. Г. Веняўскага (Познань, Польшча, 1967), старшыня журы Міжнароднага конкурсу медзяных духавых квінтэтаў (Нарбона, Францыя, 1990), старшыня журы Міжнароднага конкурсу трубачоў (Масква, 1997).

Член КПСС з 1952 года.

Памёр 28 сакавіка 2012 года. Пахаваны ў Ерэване ў Пантэоне парка ім. Камітаса.

БібліяграфіяПравіць

  • Еолян И. Р. Александр Арутюнян. — М.: Музыка, 1962.
  • Кокжаев М. Инструментальные концерты Александра Арутюняна : Автореф. дис. … канд. — М., 2007.
  • Кокжаев М. Александр Арутюнян — особенности композиторского стиля. — М., 2006.
  • Арутюнян А. Г. Воспоминания. — Ереван, 2000.
  • Едигарян В. Фортепианное творчество Александра Арутюняна. — Ереван, 2011.

Зноскі

  1. Арутюнян Александр Григорьевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
  2. 2,0 2,1 Alexander Arutiunian // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Armenian composer Alexander Harutyunyan dies at 92 Праверана 14 жніўня 2012.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #103848622 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 29 красавіка 2014.
  5. Арутюнян Александр Григорьевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  6. Скончался известный композитор, народный артист СССР Александр Арутюнян
  7. Большая Российская энциклопедия: В 30 т. / Председатель науч.-ред. совета Ю. С. Осипов. Отв. ред С. Л. Кравец. Т. 2. Анкилоз — Банка. — М.: Большая Российская энциклопедия, 2005. — 766 с.: ил.: карт.
  8. Арутюнян Александр — Классическая музыка — каталог ссылок