Адкрыць галоўнае меню

Апало́н (стар.-грэч.: Ἀπόλλων), Феб (стар.-грэч.: Φοῖβος, «прамяністы») — у грэчаскай міфалогіі[7] срэбралукі бог — ахоўнік статкаў, святла (сонечнае святло сімвалізавлася з яго залатымі стрэламі), навук і мастацтваў, бог-лекар, правадыр і заступнік муз (за што яго называлі Мусагет (грэч.: Μουσηγέτης)), прадказальнік будучыні, шляхоў, падарожнікаў і мараходаў, таксама Апалон ачышчаў людзей, якія здейснілі забойства. Увасабляў Сонца (а яго сястра-блізнюк АртэмідаМесяц).

Апалон
Belvedere Apollo Pio-Clementino Inv1015.jpg
Апалон Бельведэрскі
Бог мастацтваў і прадказанняў
Міфалогія Старажытнагрэчаская
Пол мужчынскі пол
Бацька Зеўс
Маці тытаніда Лета
Браты і сёстры Артэміда[1] і Manes[d]
Сужэнец Уранія і Amphissa[d]
Дзеці Oncius[d], Асклепій[2], Troilus[d], Aristaeus[d][3][4][5], Ion[d], Cycnus[d], Mopsus[d], Арфей, Linus[d], Linus[d], Acraepheus[d], Aegipan[d], Amphithemis[d], Amphissus[d], Гіменей, Garamas[d], Naxos[d], Cydon[d], Eleuther[d], Thestor[d], Oaxes[d], Idmon[d], Ialemus[d], Philammon[d], Coronus[d], Parthenus[d], Lycorus[d], Agreus[d], Iamus[d], Амфіарай, Icadius[d], Lycomedes[d], Laodocus[d], Polypoetes[d], Tenes[d], Linus[d], Anius[d], Syrus[d], Lapithes[d], Zeuxippus[d], Chaeron[d], Delphus[d], Ptous[d], Trophonius[d], Telmissus[d], Apis[d], Харыкло[d], Epidaurus[d], Erymanthus[d], Эўрыдыка, Melaneus[d], Phemonoe[d], Megareus of Onchestus[d], Ismenus[d], Cicon[d], Philander[d], Phylacides[d], Dorus[d], Aeneus[d], Galeotes[d], Q55410919?, Argaevs[d], Cinyras[d], Miletus[d][6], Autuchos[d], Branchus[d], Q56936702?, Centaurus[d], Cephisso[d], Apollonis[d], Borysthenis[d], Q57385922?, Chryses[d], Карыбанты, Q12879793?, Cyzicus[d], Eriopis[d], Q61014736? і Курэты
У іншых культурах Феб, Мітра
Commons-logo.svg Апалон на Вікісховішчы

У крыта-мікенскіх тэкстах яго імя не сустракаецца, згодна распаўсюджанай гіпотэзе, яго імя як Апаліўнас сустракаецца ў дагаворы цара Вілусы Алаксандуса з Муваталісам [8].

Гл. таксамаПравіць

Зноскі

  1. Любкер Ф. Ἄρτεμις // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, Л. А. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 163–164.
  2. Любкер Ф. Άσκλήπιός, Ἀσκλήπιος // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, Л. А. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 166–167.
  3. Аристей // Энциклопедический лексиконСПб.: 1835. — Т. 3. — С. 48.
  4. Любкер Ф. Aristaeus // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, Л. А. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 147.
  5. Аристей // Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. АндреевскийСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1890. — Т. II. — С. 80–81.
  6. (unspecified title) Праверана 2 кастрычніка 2016.
  7. Міфы народаў свету. М., 1991-92. В 2 т. Т.1. С.92-96; Любкер Ф. Рэальны слоўнік класічных старажытнасцяў. М., 2001. В 3 т. Т.1. С.133-134; Псеўда-Апаладор. Міфалагічная бібліятэка I 3, 2 далей
  8. Гіндзін Л. А., Цымбурскі В. Л. Гамер і гісторыя Усходнега Міжземнамор'я. М., 1996. С.246-249

СпасылкіПравіць