Вольга Канстанцінаўна

вялікая княжна, каралева Грэцыі

Вялікая князёўна Вольга Канстанцінаўна (22 жніўня [3 верасня] 1851, Паўлаўск — 18 чэрвеня 1926, Рым) — жонка другога грэчаскага караля Георга, рэгентка Грэцыі ў лістападзе — снежні 1920 года.

Вольга Канстанцінаўна
Вольга Канстанцінаўна
Партрэт Георгіяса Якавідыса, 1915
Coat of Arms of Olga Constantinovna of Russia.svg
сцяг
2-я Каралева-кансорт Грэцыі
27 кастрычніка 1867 — 18 сакавіка 1913
Папярэднік Амалія Ольдэнбургская
Пераемнік Сафія Пруская
сцяг
Рэгентка Грэцыі(англ.) бел.
17 лістапада — 19 снежня 1920
Манарх прастол вакантны
Папярэднік Паўлас Кунтурыётыс
Пераемнік рэгенцтва скасавана;
Канстанцін I як кароль Грэцыі
 
Дзейнасць рэгент
Веравызнанне праваслаўная царква
Нараджэнне 22 жніўня (3 верасня) 1851[1][2][…]
Смерць 18 чэрвеня 1926(1926-06-18)[2][3][4] (74 гады)
Пахаванне
Род Раманавы, Ольдэнбургі
Бацька Канстанцін Мікалаевіч
Маці Аляксандра Іосіфаўна
Муж Георг I Грэчаскі
Дзеці Канстанцін, Георг, Аляксандра, Мікалай, Марыя, Вольга, Андрэй, Хрыстафор
 
Ваенная служба
Званне Адмірал
 
Аўтограф Olga Constantinovna of Russia Signature.svg
 
Узнагароды

БіяграфіяПравіць

Унучка імператара Мікалая I, дачка яго сына Канстанціна Мікалаевіча і Аляксандры Іосіфаўны. Родная сястра паэта К. Р.. Бабуля Філіпа Эдынбургскага — жонка Лізаветы II.

Вольга Канстанцінаўна да такой ступені захаплялася паэзіяй Міхаіла Лермантава, што склала хатняе выданне «Вытрымкі з сачыненняў Лермантава на кожны дзень года» з аўтографамі членаў рускай імператарскай фаміліі і некаторых замежных[6].

Шлюб караля Грэцыі Георга I з вялікай князёўнай адбыўся ў Санкт-Пецярбургу 15 (27) кастрычніка 1867 года. Шлюб, які ўмацаваў дыпламатычныя адносіны Грэцыі і Расіі і зблізіў два кіруючыя дамы, — адзін з поспехаў расійскай дыпламатыі. Умацаванне расійскіх пазіцый у гэтым важным Міжземнаморскім рэгіёне, тым больш напярэдадні пагрозы ваеннага канфлікту з Турцыяй, было надзвычай важным.

Каралева займалася дабрачыннасцю, заснавала ў Пірэі, у якім знаходзілася база расійскага флоту, ваенна-марскі шпіталь. Яна таксама адкрыла медыцынскія курсы для жанчын і сама наведвала іх. З пачаткам Першай сусветнай вайны прыехала ў Расію, працавала ў шпіталях, дапамагаючы параненым. Ад свайго бацькі Вольга атрымала ў спадчыну любоў да расійскага флоту, якую захавала на ўсё жыццё.

У разгар вайны балканскіх краін з Турцыяй, распачатай у 1912 годзе, кароль Георг I паў ахвярай тэрарыстычнага акту. Пасля яго гібелі каралева Вольга Канстаўцінаўна, знаходзячыся да рэвалюцыі ў Расіі, жыла ў тым ліку і ў Канстанцінаўскім палацы (Стрэльна), рэзідэнцыі Канстанцінавічаў.

У 1920 годзе, пасля смерці свайго ўнука Аляксандра і да паўторнага ўзыходжання на прастол свайго сына Канстанціна, выконвала абавязкі рэгенткі Грэцыі.

Сканала ў 1926 годзе. Першапачаткова цела было пахавана ў крыпце праваслаўнай царквы Раства Хрыстава і Мікалая Цудатворца ў Фларэнцыі (Грэчаскі каралеўскі дом выкарыстоўваў адно з памяшканняў крыпты ў якасці пахавальні для манархаў-выгнаннікаў)[7]. У 1936 годзе, пасля аднаўлення манархіі ў Грэцыі, адбылося перапахаванне рэштак каралевы Вольгі ў Татоі — сядзібе грэчаскіх каралёў у наваколлях Афін[8].

ДзеціПравіць

 
Георг I, Вольга Канстанцінаўна і іх старэйшыя дзеці

Гл. таксамаПравіць

Зноскі

  1. Ольга Константиновна // Военная энциклопедияСПб.: Иван Дмитриевич Сытин, 1914. — Т. 17. — С. 121.
  2. 2,0 2,1 Olga Constantinovna of Russia // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Olga Constantinovna Oldenburg // Find a Grave — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Lundy D. R. Olga Konstantinovna Romanova, Grand Duchess of Russia // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #101219373X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.
  6. Ъ-Weekend - Редкие книги XV-XX веков. Архівавана з першакрыніцы 17 красавіка 2013. Праверана 9 красавіка 2013.
  7. Руская праваслаўная царква ў Фларэнцыі.
  8. Татой, пахавальня грэчаскіх каралёў.

БібліяграфіяПравіць

СпасылкіПравіць