Генрых I Фландрскі (фр.: Henri de Flandre, Henri de Hainaut; каля 1174 — 1216) — імператар Лацінскай імперыі з 1206 года. Трэці сын Бадуэна (Балдуіна) V, графа Эно, і Маргарыты I, графіні Фландрыі.

Генрых I Фландрскі
фр.: Henri de Flandre, Henri de Hainaut
Henri I -Flanders.jpg
Партрэт са зборніка біяграфій
Promptuarii Iconum Insigniorum (1553)
Blason Empire Latin de Constantinople.svg
Сцяг2-і Імператар Лацінскай Імперыі
1206 — 1216
Папярэднік Балдуін I Фландрскі
Пераемнік П'ер II дэ Куртэнэ
Нараджэнне 1174[1][2][…]
Смерць 11 чэрвеня 1216(1216-06-11)[4] ці 1216
Род Armoiries comte de Flandres.png Фландрскі дом, галіна Эно
Бацька Бадуэн V дэ Эно[5]
Маці Маргарыта I Эльзаская[5]
Жонка Агнеса Манферацкая[d]
Дзеці няма
Веравызнанне хрысціянства
Commons-logo.svg Генрых I Фландрскі на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Удзельнічаў у Чацвёртым крыжовым паходзе і ў 1206 годзе атрымаў у спадчыну ад свайго брата Балдуіна I прастол Лацінскай імперыі. Вылучаўся розумам і адвагай.

Паспяхова ваяваў з балгарамі і з нікейскім імператарам Феадорам Ласкарысам пакуль не заключыў з апошнім мірны дагавор.

Ажаніўся з дачкой Баніфацыя Манферацкага. Як мяркуюць, памёр ад яду.

Зноскі