Адкрыць галоўнае меню

Давыд Святаславіч (каля 10501123) — князь смаленскі (1095—1097), пераяслаўскі (1073—1076), мурамскі (1076—1093), наўгародскі (1094—1095), чарнігаўскі (1095—1123). Сын вялікага князя кіеўскага Святаслава Яраславіча.

Давыд Святаславіч
Izbornik.jpg
Святаслаў Яраславіч з сям’ёй. Мініяцюра з Збоніка 1073 г. У другім шэрагу стаяць старэйшыя сыны Святаслава. Трэці злева з іх — Давыд
князь смаленскі
1095 — 1097
Папярэднік: Ізяслаў Уладзіміравіч
Пераемнік: Святаслаў Уладзіміравіч
Князь пераяслаўскі
1073 — 1076
Князь мурамскі
1073 — 1076
Князь наўгародскі
1094 — 1095
Князь чарнігаўскі
1097 — 1123
 
Нараджэнне: 1050
Смерць: 1123
Дынастыя: Рурыкавічы
Бацька: Святаслаў Яраславіч
Дзеці: Ізяслаў Давыдавіч[d], Мікалай Святоша[d], Усевалад Давыдавіч[d] і Уладзімір Давыдавіч[d]

БіяграфіяПравіць

У 1073 годзе, пасля ўзыхода на прастол бацькі ў Кіеве, атрымаў Пераяслаўль, але пасля смерці бацькі ў 1076 годзе вымушаны сысці разам з іншымі Святаславіча ў адну з далёкіх вотчын чарнігаўскіх князёў — Мурам. Пасля гібелі Ізяслава Яраславіча ў бітве за Чарнігаў (1078) Усевалад Яраславіч перайшоў у Кіеў, але Чарнігаў захаваў за сабой праз сына Уладзіміра.

У 1093 годзе, пасля смерці Усевалада Яраславіча кіеўскага, летапіс узгадвае Давыда наўгародскім князем (замест Мсціслава Уладзіміравіча). Пасля захопу Чарнігава братам Давыда Алегам (1094) Давыд прыйшоў у Смаленск, але наўгародцы ў яго адсутнасць вярнулі да сябе з Растова Мсціслава Уладзіміравіча.

У 1097 годзе прыняў удзел у Любечскім з’ездзе князёў, дзе князі абвясцілі: «Кожны няхай трымае Отчын сваю». Па рашэнні з’езда, за ім зацвердзілі Чарнігаў.

У лістападзе 1097 гады пасля асляплення Васілька Давыдам Ігаравічам валынскім ў Кіеве Давыд Святаславіч з Алегам і Уладзімірам прыйшлі пад Кіеў. Святаполк здолеў заключыць з імі мір, пасля чаго ён пачаў наступ на Давыда Ігаравіча, а затым і на Расціславічаў. У 1097 годзе ў няўдалай бітве на Ражнам поле на баку Святаполка ўдзельнічаў Святаслаў Давыдавіч. Яшчэ адно паражэнне сын Давыда Святаславіча пацярпеў ад Давыда Ігаравіча, памірыўся з Расціславічам.

У 1100 годзе Давыд Святаславіч ўдзельнічаў у з’ездзе ў Віцічаве, куды князі сабраліся для суда над Давыдам Ігаравічам. Апошні пазбавіўся Уладзіміра-Валынскага, а наўзамен атрымаў Дарагабуж, Бужск, Дубна і Чартарыйск, а ад Давыда і Алега Святаславіча — па сто грыўняў срэбрам у кошт узнагароджання за Уладзімір-Валынскі.

У 1101 годзе Давыд у саюзе з Валадаром Расціславічам хадзіў на палякаў.

Пасля смерці ў 1113 годзе Святаполка Ізяславіча кіеўскае княжанне павінна было перайсці да Давыда, але гэтага не адбылося. Не вядома нават пра канфлікт з гэтай нагоды паміж Давыдам і Манамахам.

У 1115 годзе Давыд удзельнічаў у паходзе Яраполка Уладзіміравіча на Друцк супраць князя менскага Глеба Усяславіча. Разам з Яраполкам Уладзіміравічам яны ўзялі Друцк прыступам. Глеб, абложаны ў Менску Уладзімірам Манамахам, здаўся. У 1118 годзе хадзіў з Уладзімірам Манамахам і Валадаром і Васількам Расціславічамі на ўладзіміра-валынскага князя Яраслава Святополчыча. Пасля двухмесячнай аблогі Яраслаў здаўся.

ЛітаратураПравіць