Дзмітрый Іванавіч Алейнік

Алейнік Дзмітрый Іванавіч (11 мая 1929, п. Беразіно, Мінская вобласць2003) — беларускі жывапісец, заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1981), член Саюза мастакоў СССР.

Дзмітрый Іванавіч Алейнік
Дата нараджэння 11 мая 1929(1929-05-11) (91 год)
Месца нараджэння
Дата смерці 2003
Род дзейнасці мастак
Вучоба
Уплыў Віталь Цвірка і Валянцін Волкаў
Узнагароды
Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь

БіяграфіяПравіць

У 1954 годзе скончыў Мінскае мастацкае вучылішча, у 1960 — Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Вучыўся ў Віталя Цвіркі і Валянціна Волкава. У 1960 году пераехаў на Гомельшчыну, дзе жыў і працаваў. Пісаў мастацкія творы ў галіне станковага і манументальнага жывапісу. З 1961 года браў удзел у абласных, рэспубліканскіх і ўсесаюзных мастацкіх выстаўках[1].

ТворчасцьПравіць

Асноўныя творы — кампазіцыі «Вечная памяць» (1964—1965), «Бабіна лета» (1966), «Лясное возера» (1969); пейзажы «Набярэжная», «Над Сожам» (1961), «Акно ў восень» (1962), «Вясна. Порт»(1963), «Зімовы вечар» (1963), «Квітнеюць сады» (1968) і інш. Палотна мастака экспанаваліся на абласных, рэспубліканскіх, усесаюзных выстаўках, а таксама ў Польшчы, ГДР, Чэхаславакіі, Італіі, Алжыры, Тунісе.

Дзмітрый Алейнік — адзін з заснавальнікаў гомельскай школы жывапісу. Яго пэндзля падпарадкоўваліся трапяткія, амаль няўлоўныя станы прыроды. Мастак умеў перадаць рух ветру, пробліск першых прамянёў сонца і пры гэтым захаваць цэласнасць агульнага стану прыроды, яе натуральнасць. Для яго самым важным і патаемным ў творчым працэсе было непасрэдныя зносіны з прыродай, назіранне і адлюстраванне яе праяў і станаў. З дзіцячых гадоў закаханы ў прыроду роднай Беларусі, Дзмітрый Іванавіч пранёс гэтую любоў праз усе сваю творчасць, захоўваў блізкасць да народнага мастацтва.

Зноскі