Карл III (кароль Іспаніі)

(Пасля перасылкі з Карл III, кароль Іспаніі)

Карл III (ісп.: Carlos III; 20 студзеня 1716, Мадрыд, Іспанія — 14 снежня 1788, Мадрыд, Іспанія) — кароль Іспаніі з 1759 года па сваю смерць, герцаг Пармскі пад імём Карл I з 1731 па 1734 гады, кароль Неапаля і Сіцыліі пад імём Карл VII з 1734 па 1759 гады, адносіцца да сям’і Бурбонаў. Карлас быў сынам Філіпа V і яго другой жонкі, Елізаветы Фарнезэ, а таксама стрыечным братам Людовіка XV. Прадстаўнік прасветніцкага абсалютызму, ён правёў эфектыўныя рэформы дзяржаўнага кіравання і эканомікі.

Карл III
ісп.: Carlos III
Charles III of Spain high resolution.jpg
Royal Greater Coat of Arms of Spain (1761-1868 and 1874-1931) Version with Golden Fleece and Order of Charles III Collars.svg
манарх Іспаніі[d]
10 жніўня 1759 — 14 снежня 1788
Папярэднік Фердынанд VI
Пераемнік Карл IV
Нараджэнне 20 студзеня 1716(1716-01-20)[1][2][…]
Смерць 14 снежня 1788(1788-12-14)[5][3][…] (72 гады)
Месца пахавання
Род Іспанскія Бурбоны
Бацька Філіп V
Маці Ізабела Фарнезэ
Жонка Марыя Амалія Саксонская[6]
Дзеці Марыя Хасефа Кармела Іспанская[d], Марыя Луіза Іспанская[d], Карл IV[7], Фердынанд I[7], Габрыэль Іспанскі[d], Антоніа Паскуаль Іспанскі[d], Франсіска Хаўер Іспанскі[d], Maria Isabel de Borbón[d][8], Maria Josefa Antoinetta de Borbón[d][8], Maria Isabel Ana de Borbón[d][8], Філіп[d][8], Maria Teresa de Borbón[d][8] і Maria Anna de Borbón[d][8]
Веравызнанне каталіцтва
Дзейнасць кіраўнік
Аўтограф Autograph Charles III of Spain.svg
Манаграма Манаграма
Званне генерал
Узнагароды
Commons-logo.svg Карл III на Вікісховішчы

ДзейнасцьПравіць

Карл дзякуючы намаганням сваёй маці, апошняй у доме Фарнезэ, быў прызнаны герцагам Пармы, а таксама спадчыннікам яе бяздзетных сваякоў, гэта значыць кіраўнікоў П’ячэнцы і Тасканы. Бабуля Карла, Даратэя Сафія Нойбургская, стала рэгентам у гэтых уладаннях.

У 1734 годзе Карл авалодаў Неапалем і Сіцыліяй і, паводле Венскага трактата 1735 года, быў прызнаны іх каралём, аднак быў прымушаны адмовіцца ад астатніх італьянскіх уладанняў на карысць свайго брата Філіпа, а таксама Франца Стэфана Латарынгскага, ад першага з якіх паходзяць Пармскія Бурбоны.

Знаходзячыся пад уплывам ідэй асветнікаў і свайго міністра Бернарда Танучы, Карл правёў у Неапалі цэлы шэраг рэформ, які здабылі яму вялікую папулярнасць.

СпадчынаПравіць

Да 200-годдзя з дня смерці Карла III, у 1988 годзе ў Іспаніі былі выпушчаныя паштовая марка і паштовы блок вартасцю ў 45 песетаў.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Charles III // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Lundy D. R. Carlos III de Borbón, Rey de España // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 Carlos III // Diccionario biográfico españolReal Academia de la Historia, 2011. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118925059 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
  5. The Bourbons of NaplesLondon: Faber and Faber Limited Russell Square London, 2009. — P. 226. — ISBN 978-0-571-24901-5
  6. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  7. 7,0 7,1 Union List of Artist Names — 2018. Праверана 22 мая 2021.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 Lundy D. R. The Peerage

ЛітаратураПравіць

  • Ferrer del Rio (1856). Historia del reinado de Carlos III. Madrid.
  • Acton, Sir Harold (1956). The Bourbons of Naples, 1734—1825. London: Methuen.
  • Lynch, John (1989). Bourbon Spain, 1700—1808. Oxford: Basil Blackwell.
  • Petrie, Sir Charles (1977). King Charles III of Spain: An Enlightened Despot. London: Constable.

СпасылкіПравіць