Княства Сербія (сербск.: Кнежевина Србија, Kneževina Srbija) — балканская дзяржава, утвораная пасля сербскай рэвалюцыі ў 1817 годзе.

Княства
Княства Сербія
Кнежевина Србија
Сцяг Герб
Сцяг Герб
Srbsko 1879.svg
Сербія пасля Берлінскага кангрэса 1878 года
< Supposed Flag of the House of Crnojevic.svg
< Ottoman flag.svg
Flag of Serbia (1882–1918).svg >
1817 — 1882

Сталіца Крагуевац, Бялград1838 года)
Мова(ы) сербскі
Афіцыйная мова сербская мова
Грашовая адзінка Дынар
Форма кіравання Абсалютная манархія
Дынастыя Абрэнавічы, Карагеоргіевічы
Гісторыя
 • 15 лютага1835 года Дзяржаўнасць
 • 13 ліпеня1878 года Міжнароднае прызнанне
Commons-logo.svg Княства Сербія на Вікісховішчы
Сцяг Сербіі Гісторыя Сербіі
Герб Сербіі
Дагістарычная Сербія
Старчава
Вінча
Антычная Сербія
Мёзія
Сярэднявечча
Сербскае княства
Рашка
Дукля/Зэта
Захум’е
Травунія
Сербскае царства
Мараўская Сербія
Бітва на Косавым полі
Сербская дэспатыя
Асманская/Габсбургская Сербія
Першая Габсбургская Сербія
Другая Габсбургская Сербія
Сербская рэвалюцыя
Першае сербскае паўстанне
Другое сербскае паўстанне
Сучасная Сербія
Княства Сербія
Каралеўства Сербія
Першая сусветная
Стварэнне Югаславіі
Каралеўства Югаславія
Другая сусветная
Ужыцкая рэспубліка
АСНВС
СР Сербія
Сербія і Чарнагорыя
Рэспубліка Сербія

Партал «Сербія»

ГісторыяПравіць

Першапачаткова дзяржава займала тэрыторыю былога Бялградскага пашалыка, аднак у 18311833 гадах яна пашырыла свае межы на захад, усход і поўдзень. У 1829 годзе адбылося прызнанне туркамі аўтаноміі Сербіі. У 1867 годзе асманскія войскі пакідаюць тэрыторыю княства. У 1869 новая канстытуцыя вызначыла Сербію як незалежную дзяржаву. У 1878 Княства Сербія яшчэ пашырыла свае межы на паўднёвы ўсход, у тым жа годзе адбыўся Берлінскі кангрэс, які гарантаваў прызнанне Сербіі з боку дзяржаў і поўную незалежнасць ад Асманскай імперыі. У 1882 Княства Сербія абвешчана Каралеўствам.

КіраўнікіПравіць

Дзяржавай кіравала дынастыя Абрэнавічаў (сербск.: Обреновићи)[1].

У 1842 Абрэнавічы былі выгнаны з краіны. Князем быў абвешчаны Аляксандр Карагеоргіевіч. У 1858 Абрэнавічы адноўлены на сербскім прастоле.

Зноскі

  1. Обреновичи // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) (руск.) . — СПб., 1890—1907.

СпасылкіПравіць