Маргарэт Фрэдкула

Маргарэт Фрэдкула (Дзева Міру) (шведск.: Margareta Fredkulla, нарв.: Margret Fredskolla, дацк.: Margrete Fredkulla[4]; 1080 — 4 лістапада 1130) — шведская прынцэса, каралева кансорт Нарвегіі падчас шлюбу з каралём Нарвегіі Магнусам III і каралева-кансорт Даніі падчас шлюбу з каралём Даніі Нільсам. Была дэ-факта рэгентам Даніі.

Маргарэт Фрэдкула
Church wall painting of Margaret Fredkulla in Vä kyrka.jpg
Нараджэнне 1080
Смерць 4 лістапада 1130(1130-11-04)[1]
Род Дынастыя Стэнкіляў
Бацька Інгэ I Старэйшы
Маці Хелена
Муж Нільс[2] і Магнус III, кароль Нарвегіі[2]
Дзеці Магнус I Моцны і Інгэ Нільсан[d][3]

БіяграфіяПравіць

Маргарэт была дачкой караля Швецыі Інгэ I і яго жонкі, каралевы Хелены. Дакладны год яе нараджэння невядомы[5].

Каралева НарвегііПравіць

У 1101 годзе яна выйшла замуж за караля Нарвегіі Магнуса. Шлюб быў заключаны ў рамках мірнага дагавора паміж Швецыяй і Нарвегіяй. Яе часта называлі Маргарэт Фрэдкула, што азначае «Маргарэт Дзева Міру». Яе пасаг складалася з вялікіх ленаў і тэрыторый Швецыі. У 1103 годзе яна заўдавела пасля двух гадоў шлюбу і неўзабаве пакінула Нарвегію. Шлюб быў бяздзетным. Яе ад’езд з Нарвегіі быў успрыняты як абраза нарвежцаў, якія чакалі, што яна застанецца. Яе абвінавацілі ў крадзяжы мошчаў Святога Олафа.

Каралева ДанііПравіць

У 1105 годзе яна выйшла замуж за караля Даніі Нільса, які быў абраны каралём у 1104 годзе. Ён апісваецца як пасіўны манарх, якому не хапала здольнасцяў кіраваць і які даў сваёй каралеве займацца справамі дзяржавы. З яго блаславення Маргарэт кіравала Даніяй[6]. Яна апісваецца як мудры кіраўнік, і пакуль яна была каралевай адносіны паміж Даніяй і яе роднай Швецыяй былі вельмі мірнымі. Яна чаканіла свае ўласныя манеты, што з’яўляецца унікальнай з’явай для каралевы-кансорта таго часу. На дацкіх манетах, адчаканеных ў той перыяд, быў надпіс: Margareta-Nicalas (Маргарэт-Нільс)[6][7].

Яе бацька кароль Інгэ Старэйшы памёр ў 1110 годзе, і яго спадчынікамі былі яго пляменнікі. Бо яе старэйшая сястра Хрысціна жыла на Русі, якая знаходзілася занадта далёка ад Швецыі, спадчына іх бацькі была падзелена толькі паміж Маргарэт і яе малодшай сястрой Кацярынай[8]. Вядома, што Маргарэт падзялілася спадчынай са сваімі пляменніцамі Інгрыд, каралевай Нарвегіі і Інгеборгай, аддаўшы кожнай адну чвэрць[8].

У 1114 годзе Маргарэт атрымала ліст ад Тэабальда з Этампеса, у якім ён падзякаваў ёй за шчодрасць у дачыненні да царквы ў Кане[9].

СмерцьПравіць

Пасля яе смерці ў 1130 годзе кароль Нільс ажаніўся на ўдаве каралеве Швецыі Ульфхільдзе. Уладанні Маргарэт у Швецыі сталі асноўнай падтрымкай для яе сына Магнуса, калі ён з іх дапамогай ўзышоў на трон Швецыі. Калі стрыечны брат Маргарэт кароль Інгэ Малодшы памёр, Магнус заняў пасад Швецыі як старэйшы ўнук караля Інгэ Старэйшага і кіраваў пад імем Магнусам I.

ДзеціПравіць

У Маргарэт і караля Нільса было двое дзяцей:

  • Інгэ Нільсэн (памёр у дзяцінстве)
  • Магнус (нарадзіўся каля 1106 года)

ПродкіПравіць

Зноскі

  1. Margaret Fredkulla // https://pantheon.world/profile/person/Margaret_Fredkulla Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  3. Lundy D. R. The Peerage
  4. Margrete Ingesdatter «Fredkolla» (Store norske leksikon)
  5. Margrete Fredkulla (Dansk Kvindehistorie)
  6. 6,0 6,1 Margrete Fredkulla (Dansk Kvindehistorie)
  7. Margareta Fredkulla (Ingesdotter) Архівавана 10 лістапада 2007 года.
  8. 8,0 8,1 Kungagravar och medeltidshistoria, Beckman, Natanael, Fornvännen 22-47, 1921
  9. Bernard Gineste, «Thibaud d'Étampes», in Cahiers d'Étampes-Histoire 10 (2009), pp. 43-58, showing that this letter was not sent to Margaret of Scotland, dead in 1089, but to Margaret Fredkulla.

ЛітаратураПравіць

  • Harrison, Dick Gud vill det — Nordiska korsfarare under medeltiden (2005)
  • Nanna Damsholt Kvindebilledet i dansk højmiddelalder (1985)

СпасылкіПравіць