Адкрыць галоўнае меню

Мікалай Сямёнавіч Казлоў (17.5.1907, Цвер, Расія — 4 красавіка 1993, Мінск) — беларускі хімік-арганік. Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі РСФСР (1965). Акадэмік АН Беларусі (1966).

БіяграфіяПравіць

У 1928 скончыў Цверскі педагагічны інстытут, у 1932 — аспірантуру пры Маскоўскім універсітэце. У 1933—38 гадах дырэктар Інстытута хіміі БелАН, адначасова загадчык кафедры арганічнай хіміі БДУ. Прафесар (1933), доктар хімічных навук (1935). Арыштаваны 24.7.1938. 19.2.1940 пастановай Асобай нарады прыгавораны да 5 гадоў лагераў. Адбыў у лагерах і ссылцы 8 гадоў. У 1946—67 загадчык кафедры хіміі Пермскага педагагічнага і Пермскага сельскагаспадарчага інстытутаў. Рэабілітаваны 20.1.1956. У 1967—72 гадах дырэктар Інстытута фізіка-арганічнай хіміі АН БССР. З 1973 загадчык лабараторыі гэтага інстытута, з 1988 — дарадца пры дырэктары інстытута. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі (1984).

УзнагародыПравіць

Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга (1967), Дружбы народаў (1977), «Знак Пашаны» (1961), медалямі.

Навуковыя працыПравіць

  • Каталитический синтез хинольдина. Мн.: Изд-во БелАН, 1935 (у суаўтарстве).
  • Химия промышленных нефтей Белоруссии. Мн., 1972 (у сааўтарстве).