Новыя сілы (групоўка)

Новыя сілы[К 1] (фр.: Forces nouvelles) — кааліцыя узброеных груповак, якая дзейнічала ў Кот-д’Івуары в гады Першай і Другой Івуарыйскіх войнаў. Змагалася супраць сіл прэзідэнта Ларана Гбагбо.

Новыя сілы
Этнічная прыналежнасць малінка, сенуфа, лобі, дзьюла
Лідары Гіём Саро
Сумайла Бакаёка
Ісіяка Уатара
Актыўная ў Кот-д’Івуар
Расфарміравана 2011
Саюзнікі Кот-д’Івуар Аб’яднанне рэспубліканцаў (2010—2011)
Францыя Узброеныя сілы Францыі (2011)
Украіна Украінскі міратворчы кантынгент у Кот-д’Івуары (2011)
Праціўнікі Кот-д’Івуар Івуарыйскі народны фронт
Кот-д’Івуар Узброеныя сілы Кот-д’Івуара
Кот-д’Івуар Маладыя патрыёты
Францыя Узброеныя сілы Францыі (2002—2003)
Беларусь Ваенныя спецыялісты Беларусі[1] (2004)
Удзел у канфліктах Першая Івуарыйская вайна
Беспарадкі ў Кот-д’Івуары (2008)
Другая Івуарыйская вайна
Паўстанні ў Кот-д’Івуары (2017)
Сайт fninfo.ci

ГісторыяПравіць

19 верасня 2002 года на поўначы Кот-д’Івуар ўспыхвае ўзброенае паўстанне. Касцяком мяцежнікаў сталі звольненыя вайскоўцы. У бунце ўдзельнічалі дзве арганізацыі — «Новая сіла» (НС), пад кіраўніцтвам Робера Геі, і «Патрыятычныя сілы» (ПС) Гіём Саро. Пасля гібелі Геі НС і ПС аб'ядналіся пад пачаткам Саро. Паўстанцы захапілі ўвесь поўнач краіны, але былі прыпынены французскімі войскамі, якія разам з міратворцамі ААН размясціліся ўздоўж фронту.

Да 2007 годзе «Новыя сілы»кантралявалі 60% тэрыторыі дзяржавы (193 000 км²). Мяцежнікі захавалі за сабой паўночны раёны нават пасля падпісання мірнай дамовы[2]

У 20102011 годзе, у сувязі са спортам вакол выніку прэзідэнцкіх выбараў, ваенны канфлікт успыхвае зноў. «Новыя сілы» разам з партыяй «Аб'яднанне рэспубліканцаў», заручыўшыся ваеннай дапамогай Францыі і Украіны, атрымалі перамогу ў супрацьстаянні з уладамі. Пасля вайны многія паўстанцы былі інтэграваныя ў івуарыйскую армію. У студзені 2017 года ветэраны «Новых сіл» у шэрагах войска паднялі мяцеж, патрабуючы паляпшэння ўмоў жыцця і павышэння аплаты працы[3].

АрганізацыяПравіць

СкладПравіць

Кааліцыя аб’яднала ўзброеныя атрады такіх палітычны партый як Патрыятычны рух Кот-д’Івуара, Івуарыйскі рух Вялікага Захаду і Рух за справядлівасць і мір. У шэрагах паўстанцаў дзейнічалі прадстаўнікі народаў малінка, сенуфа, лобі, дзьюла[4][5].

КамандаваннеПравіць

Начальнікам штаба прызначаны генерал Сумайла Бакаёка, а яго намеснікам — Ісіяка Уатара[6].

ЗанаваннеПравіць

Войскі паўстанцаў былі разбітыя на дзесяць зон, названых па адпаведных Дэпартаментам[7]:

  • Зона 1 (Боуна). Камандуючы Муру Уатара. У пачатку паўстанне асабісты склад валодаў вялікай колькасцю дзяўчат. Жанчыны служылі ў падраздзяленні «Атчэнгэ», што ў перакладзе з маорэ азначае «мы ідзем туды».
  • Зона 2 (Катыёла). Камандуючы Эрве Пелікан Туры.
  • Зона 3 (Буаке). Камандуючыя Ісіяка Уатара да Вата і Шэрыф Усман.
  • Зона 4 (Манкона). Камандуючы Зуман Уатара.
  • Зона 5 (Сегела). Камандуючы Захар Кані, які лічыўся адным з самых жорсткіх паўстанцкіх камандзіраў. Хадзілі чуткі, што ён валодаем магічнымі здольнасцямі. Пасля канфлікту з кіраўніцтвам быў сасланы ў Буркіна-Фасо, а на яго месца прыйшоў Ісіяка Уатара[8].
  • Зона 6 (Ман). Камандуючы Лоссени Фофана.
  • Зона 7 (Туба). Камандуючы Абудрахаман Траоре.
  • Зона 8 (Адзіене). Камандуючы Усман Кулібалі.
  • Зона 9 (Бундыалі). Камандуючы Гаўсу Кані.
  • Зона 10 (Карога). Камандуючы Фафіе Марцін Куаку. За неаднаразовыя ваенныя злачынствы трапіў пад санкцыі ААН.

У пачатку паўстання зоны "Новых сіл" былі перададзеныя ў вядзенне аператыўных камандуючых (АК), а затым — у вядзенне занальных камандзіраў (камзаны).

КаментарыіПравіць

  1. Таксама сустракаецца найменне ў адзіным ліку («Новая сіла»).

Зноскі

СпасылкіПравіць