Адкрыць галоўнае меню

Рубэн Іванавіч Аванесаў(14 лютага 1902, Шуша Елізаветпальскай губерні — 1 мая 1982, Масква) — савецкі мовазнавец, заснавальнік храналагічнай школы, адзін з заснавальнікаў маскоўскай фаналагічная школы, член-карэспандэнт АН СССР (1958), прафесар МДУ (1937)[2].

Рубэн Іванавіч Аванесаў
арм.: Ռուբեն Ավանեսով
Дата нараджэння 1 (14) лютага 1902
Месца нараджэння
Дата смерці 1 мая 1982(1982-05-01) (80 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Жонка Лідзія Майсееўна Поляк[d]
Род дзейнасці лексікограф, дыялектолаг, мовазнавец, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера лінгвістыка
Месца працы Інстытут рускай мовы
Навуковая ступень доктар філалагічных навук
Навуковае званне прафесар
Альма-матар МДУ
Навуковы кіраўнік Д. М. Ушакоў
Вядомыя вучні С. У. Брамлей[1], К. В. Гаршкова
Вядомы як адзін з заснавальнікаў маскоўскай фаналагічная школы
Член у
Узнагароды і прэміі Дзяржаўная прэмія СССР

Ганаровы член лінгвістычнага грамадства Чэхаславацкай АН, ганаровы доктар Варшаўскага ўніверсітэта, замежны член Акадэміі навук і літаратуры ў Майнцы, Саксонскай АН.

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў армянскай сям'і, ранняе дзяцінства правёў у Нагорным Карабаху. Вучыўся ў Лазараўскім інстытуце, у 1925 скончыў МДУ.

У 1940 аглух, да канца жыцця карыстаўся слухавым апаратам.

Асноўныя працы прысвечаны гістарычнай і апісальнай рускай дыялекталогіі, гісторыі рускай мовы, гістарычнай і апісальнай фанетыцы, фаналагічная тэорыі, рускай арфаэпіі і арфаграфіі.

Шматлікія гады узначальваў усю дыялекталагічная працу ў Маскве. Аванесаў штогод удзельнічаў у дыялекталагічных экспедыцыях, а потым і кіраваў імі. Быў натхняльнікам грандыёзнай працы па зборы звестак аб рускіх гаворках, стварэнню дыялекталагічнага атласу рускай мовы (ДАРМ) і агульнаславянскага лінгвістычнага атласа (АЛА).

Тэарэтычныя погляды Аванесава ў галіне дыялекталогіі знайшлі адлюстраванне ў яго «Тэорыі лінгвістычнай геаграфіі», а таксама ў «Праграме збору звестак для складання дыялекталагічны атлас рускай мовы» (1945). Уступныя артыкула Аванесава да «Атласу рускіх народных гаворак» ляглі ў аснову тэарэтычных пастулатаў Маскоўскай школы лінгвістычнай геаграфіі.

Па яго праграме вывучалі рускія гаворкі на вялізнай тэрыторыі — ад поўдня Архангельскай вобласці да Дона, ад тэрыторый вакол Ноўгарада, Пскова, Смаленска да ўсходніх берагоў Волгі і прылеглых раёнаў Заволжжа. Гэтую працу праводзіў сектар дыялекталогіі Інстытута рускай мовы АН СССР у цесным супрацоўніцтве з Рубенам Іванавічам, які пасля зліцця гэтага сектара з сектарам гісторыі рускай мовы ўзначаліў даследаванні. Па падручніку Аванесава і В. Г. Арловай «Руская дыялекталогія» рыхтуюць філолагаў і цяпер.

З 1948 года даследаваў беларускую дыялекталогіі і гісторыю беларускай мовы. Удзельнічаў у падрыхтоўцы да выдання «Хрэстаматыі па беларускай дыялекталогіі» (1962), «Хрэстаматыі па гісторыі беларускай мовы» (ч. 1-2, 1961-62), «Нарысаў па беларускай дыялекталогіі» (1964), «Лінгвістычнай геаграфіі і групоўкі беларускіх гаворак» (1968), рэдактар ​​(разам з К. Крапівой, Ю. Ф. Мацкевіч) «Дыялекталагічнага атласу беларускай мовы» (1963)[2].

Разам з П. С. Кузняцовым, У. М. Сідаравым, А. А. Рэфармацкім распрацаваў тэорыю фанем, якая лягла ў аснову канцэпцыі фанетыкі і фаналогіі Маскоўскай фаналагічная школы. Надзвычай карысным апынуўся дадзены падыход для развіцця тэорыі пісьма. Класічная праца Аванесова — «Фанетыка сучаснай рускай літаратурнай мовы» (1956).

Унікальны ўклад Аванесава ў тэорыю рускай арфаэпіі: да гэтага часу настольнай кнігай любога лінгвіста-русістаў з'яўляецца яго «Рускае літаратурнае вымаўленне» (1950), якое вытрымала шэсць выданняў. Пад рэдакцыяй Аванесава выдаваўся «Слоўнік старажытнарускай мовы XI—XIV стст.»

Сям'яПравіць

БібліяграфіяПравіць

  • «Программа собирания сведений для составления диалектологического атласа русского языка»
  • «Теория лингвистической географии»
  • «Общеславянский лингвистический атлас»
  • «Фонетика современного русского литературного языка»
  • «Русское литературное произношение»
  • «Очерки русской диалектологии»
  • Р. И. Аванесов и В. Г. Арлова «Русская диалектология»

Зноскі

  1. Булатова, Л. Н. Софья Владимировна Бромлей - ученица Рубена Ивановича Аванесова и продолжительница его дела / Л.Н. Булатова. - С .157-166 // Аванесовский сборник: к 100-летию со дня рождения члена-корреспондента АН СССР Р.И. Аванесова / РАН, Ин-т русского языка им. В.В. Виноградова ; редкол. Л.Э. Калнынь [и др.]. - М. : Наука, 2002. - 413 с. ISBN 5-02-006389-4
  2. 2,0 2,1 2,2 Аванесов Рубен Иванович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — 737 с.

ЛітаратураПравіць

  • Алпатов В. М. Москва лингвистическая / Научный совет Российской Академии наук по изучению и охране культурного и природного наследия — М.: Изд-во Института иностранных языков, 2001. — С. 74 — 78. — 104 с. — (Природное и культурное наследие Москвы). — 500 экз. — ISBN 5-88966-028-4.
  • Потапов В. В. Рубен Иванович Аванесов (к 100-летию со дня рождения) // Вопросы языкознания. 2002. № 4. — С. 119—131.
  • Потапов В. В. Рубен Иванович Аванесов // Отечественные лингвисты ХХ века. Часть 1 / Отв. ред. Ф. М. Березин. М.: ИНИОН РАН, 2002. С. 51-76.

СпасылкіПравіць