Святлана Яўгенаўна Куль-Сяльверстава

Святлана Яўгенаўна Куль-Сяльверстава (нар. 20 верасня 1959, Гродна) — беларускі гісторык і літаратар. Доктар гістарычных навук (2000), дацэнт (1994), прафесар гісторыі ГрДУ (з 1999).

Святлана Яўгенаўна Куль-Сяльверстава
Дата нараджэння 20 верасня 1959(1959-09-20) (63 гады)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці вучоная
Навуковая сфера гістарыяграфія гісторыі Беларусі
Месца працы
Навуковая ступень доктар гістарычных навук (2000)
Навуковае званне
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Якаў Навумавіч Мараш
Член у

Біяграфічныя звесткіПравіць

Скончыла гісторыка–педагагічны факультэт ГрДУ (1981), там жа навучалася ў аспірантуры (1984—1988).

У 1981—1983 годзе працавала школьным настаўнікам. З 1983 года ў ГрДУ: выкладчык (1989), дацэнт кафедры гісторыі БССР (1992—1996). Дактарант БДУ (1996—1999).

З 1999 года прафесар кафедры гісторыі Беларусі, з 2013 года прафесар кафедры гісторыі Беларусі, археалогіі і спецыяльных гістарычных дысцыплін ГрДУ.

З 1999 года загадвала навукова-даследчай лабараторыяй праблем рэгіянальнай культуры (у складзе лабараторыі — С. Токць, А. Смалянчук, Э. Мазько, С. Словік, С. Чувак), кіравала навуковымі праектамі і праграмамі вывучэння памежжа, гісторыі мяжы, вуснай гісторыі; была арганізатарам і кіраўніком навуковых экспедыцый і міжнародных летніх школ.

У 2014 годзе звольнена з ГрДУ і цяпер працуе ў Беластоцкім політэхнічным універсітэце «Politechnika Białostocka».

Правадзейны член Акадэміі ваенных навук Расійскай Федэрацыі (2005), член Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў, каардынацыйнага савету па турызме Гродзенскага аблвыканкама.

Навукова-даследчыцкая дзейнасцьПравіць

Сфера навуковых інтарэсаў — культура Беларусі, ліцвінская культурная традыцыя ў Новы час, гісторыя Гродзенскага рэгіёна, ваенная гісторыя, гісторыя дзяржаўнай граніцы, праблемы гістарычнай храналогіі, палеаграфія, краязнаўства.

На фарміраванне гістарычнага светапогляду значна ўплывалі Б. Клейн, Я. Куль, А. Мальдзіс, Я. Мараш.

У 1989 годзе абараніла кандыдацкую дысертацыю «Развитие культуры Белоруссии в первой половине XIX века (театральное и изобразительное исскуство)» (навуковы кіраўнік: д.г.н, праф. Я. Н. Мараш).

У 2000 годзе абараніла доктарскую дысертацыю «Культура Новага часу на беларускiх землях у другой палове XVIII — першай чвэрцi XIX ст.ст» (навуковы кансультант: д.г.н, праф. П. І. Брыгадзін).

Аўтар навучальных дапаможнікаў «Беларуская палеаграфія» (1996), «Уводзіны ў беларускую палеаграфію» (2009).

Літаратурная творчасцьПравіць

Аўтар паэтычнага зборніка «Вершы. Байкі. Паэмы» (2012)[1].

Выбраная бібліяграфіяПравіць

  • Беларусь на мяжы стагоддзяў і культур: Фармаванне культуры Новага часу на беларускіх землях (другая палова XVIII ст. — 1820-я гг.). — Мн., 2000.
  • Kanał Augustowski: szlak wodny Euroregionu Niemen. — Augustów; Suwałki, 2000 (у сааўт.).
  • Палітыка. Культура. Асоба. Нарысы па гісторыі культуры Беларусі. — Гродна: ЮрСаПрынт, 2012.
  • Беларускі час. Летазлічэнне ў Беларусі са старажытнасці да сучаснасці. — Гродна: ЮрСаПрынт, 2014.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6. Кн. 2: Усвея — Яшын; Дадатак / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн. : БелЭн, 2003. — С. 439. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0276-8.
  • Выкладчыкі Гродзенскага дзяржаўнага універсітэта імя Я.Купалы: біяграфічны даведнік. — Гродна, 1999. — С. 500—501;
  • Корзенко Г. В. Историки Беларуси в начале XXI столетия. — Минск: «Беларуская наука», 2007. — С. 339—340.

СпасылкіПравіць