Адкрыць галоўнае меню
Бачнае святло — частка ўсяго святла

Святло — электрамагнітнае выпраменьванне, якое выпускае нагрэтае або змешчанае ва ўзбуджаны стан рэчыва, успрымаецца чалавечым вокам. Пад святлом разумеюць не толькі бачнае святло, але і шырокія вобласці спектру, якія прымыкаюць да яго.

У фізіцы святло вывучаецца ў падзеле оптыка, можа разглядацца альбо як электрамагнітная хваля, хуткасць распаўсюджвання ў вакууме якой сталая, альбо як струмень фатонаў: часціц, якія валодаюць вызначанай энергіяй і нулявой масай спакою.

Святло — гэта энергія, матэрыя адмысловага віду.

Уласцівасці святлаПравіць

Адной з уласцівасцей святла з'яўляецца яго колер, які вызначаецца даўжынёй хвалі для монахраматычнага выпраменьвання, або сумарным спектрам складанага выпраменьвання.

 

Святло можа распаўсюджвацца там, дзе гук ужо не існуе (калі глядзець праз празрысты каўпак, з-пад якога выпампавалі паветра, то відаць, як б'ецца малаточак званка пад каўпаком, а гуку не чуваць). Значыць, светлавыя ваганні распаўсюджваюцца ў адмысловым асяроддзі, гэтае асяроддзе Гюйгенс назваў эфірам.

Хуткасць святла ў вакууме с = 299 792 458 м/с

 
Час распаўсюджвання светлавога прамяня ў маштабнай мадэлі Зямля-Месяц. Для пераадолення адлегласці ад паверхні Зямлі да паверхні Месяца святлу патрабуецца 1,255 с.

Фізічныя велічыні, звязаныя са святлом: яркасць, асветленасць, светлавы струмень, светлавая аддача.

Бачнае святло — электрамагнітнае выпраменьванне з даўжынямі хваль ≈ 380—760 нм (ад фіялетавага да чырвонага).

ТэрміналогіяПравіць

Гістарычна з'явіўся тэрмін «нябачнае святло» — ультрафіялетавае святло, інфрачырвонае святло, радыёхвалі.

Крыніцы святлаПравіць

У прыкладных навуках важная дакладная характарыстыка крыніцы святла. Асабліва важныя наступныя тыпы крыніц:

Паказаныя крыніцы маюць розную каляровую тэмпературу.

Лямпы дзённага святла выпускаюць на розныя светлавыя дыяпазоны, у т. л.:

Гл. таксамаПравіць

СпасылкіПравіць