Сінке́вічы[1] (трансліт.: Sinkievičy, руск.: Синкевичи) — аграгарадок у Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад і з’яўляюцца цэнтрам Сінкевіцкага сельсавета.

Аграгарадок
Сінкевічы
Герб
Герб
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Вышыня цэнтра
117 м
Колькасць двароў
323
Насельніцтва
886 чалавек (2009)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1647
Аўтамабільны код
1
Сінкевічы на карце Беларусі ±
Сінкевічы (Беларусь)
Сінкевічы
Сінкевічы (Брэсцкая вобласць)
Сінкевічы

ГісторыяПравіць

У 1493 г. Сінкевічы — сяло маёнтка Лахва, уласнасць Пятра Янавіча Мантыгірдавіча — троцкага ваяводы[2]. У 1588 г. Сынкавічы — сяло маёнтка Лахва, уласнасць Мікалая Крыштафа Радзівіла, князя на Алыцы і Нясвіжы. У 1672 г. Сінкевічы — сяло маёнтка Лахва, 22 двары і 28 валок (з іх звыш 18 пустых). У 1785 г. Сінкевічы — сяло маёнтка Лахва, 34 двары[2].

НасельніцтваПравіць

  • 2009 год — 323 двары, 886 жыхароў

ІнфраструктураПравіць

На тэрыторыі вёскі знаходзіцца ААТ «Палімер» канцэрна Белдзяржхарчпрам.

Памятныя мясціныПравіць

У вёсцы знаходзіцца Царква Святога Георгія са званіцай, пабудаваная ў XVII—XVIII стагоддзях. Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.   Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 112Г000469шыфр 112Г000469

За 2 км на ўсход ад вёскі, за 400 метрах на поўдзень ад старой дарогі, ва ўрочышчы Патоўскі Востраў знаходзіцца курган перыяду ранняга сярэднявечча, які занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.   Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 113В000470шыфр 113В000470

Прыкладна ў 19381939 гг. высілкамі мясцовага аддзела КОП (16-ы памежны батальён «Сінкевічы») быў збудаваны касцёл, асвечаны ў 1939 годзе біскупам пінскім Казімірам Букрабам. Да нашага часу не захаваўся.

Вядомыя асобыПравіць

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2010.— 318 с. ISBN 978-985-458-198-9. (DJVU)
  2. 2,0 2,1 Сінкевічы

СпасылкіПравіць