Уладзімір Іванавіч Кухараў

Уладзімір Іванавіч Кухараў (18 лістапада 1916, в. Задзетуні Суражскага староства Віцебскай губерні — 2000, Віцебск) — беларускі мастак-партрэтыст.

Уладзімір Іванавіч Кухараў
Фатаграфія
аўтапартрэт
Дата нараджэння 18 лістапада 1916(1916-11-18)
Месца нараджэння в. Задзетуні Суражскага староства, Віцебская губерня, Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Дата смерці 2000(2000)
Месца смерці Сцяг Беларусі Віцебск
Грамадзянства Flag of Russia.svg Расійская імперыяСцяг СССР СССРFlag of Belarus (1995–2012).svg Беларусь
Род дзейнасці мастак
Жанр партрэт, гістарычны партрэт
Вучоба Віцебскі мастацкі тэхнікум
Мастацкі кірунак рэалізм
Вядомыя працы «Вера Харужая», 1974
Уплыў Фёдар Фогт

БіяграфіяПравіць

Вучыўся ў Фёдара Фогта і Івана Ахрэмчыка ў Віцебскім мастацкім вучылішчы, якое скончыў ў 1938 годзе.

ТворчасцьПравіць

Ствараў эпічныя палотны на ваенна-гістарычную тэматыку: «Рэквіем», «Віцебшчына, 1941-й», «Балада пра жанчыну», «Смутак», «Партызаны» і партрэтаў герояў Вялікай Айчыннай вайны. Беларусі прысвечаны патрыятычныя палотны «Беларус», «Хлеб», «Мой Віцебск». Дзявочая чысціня, матчына самаадданасць, жаночая прыгажосць адлюстраваны ў карцінах «Калыханка», «Мацярынства», «Нявеста», «Марыя», «Студэнтка» і іншых.

Напісаныя ў розныя перыяды творчасці, творы Уладзіміра Кухарава адлюстроўваюць не толькі духоўны свет сучаснікаў мастака, але і дэманструе эвалюцыю яго творчай манеры, выразнасць пластычнай формы, багацце і разнастайнасць мастацкай палітры.

За 60-гадовы творчы шлях мастак стварыў больш за 900 твораў, якія неаднаразова экспанаваліся на мастацкіх выставах у Беларусі, на тэрыторыі былога Савецкага Саюза, за мяжой. Вялікая колькасць работ Уладзіміра Кухарава знаходзіцца ў музеях і карцінных галерэях, прыватных калекцыях у Германіі, Італіі, Японіі, Польшчы, Літве, Латвіі, Францыі, Ізраілі, ЗША.

ПартрэтыПравіць

Зноскі

СпасылкіПравіць