Яўген Канстанцінавіч Дзятлаў

Яўген Канстанцінавіч Дзя́тлаў (нар. 17 мая 1923, в. Бабы, Пухавіцкі раён — 11 сакавіка 2003[1]) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар Беларусі (1988).

Яўген Канстанцінавіч Дзятлаў
Дата нараджэння 17 мая 1923(1923-05-17)
Месца нараджэння
Дата смерці 11 сакавіка 2003(2003-03-11) (79 гадоў)
Грамадзянства
Альма-матар
Месца працы
Член у
Узнагароды

БіяграфіяПравіць

У чэрвені 1941 г. скончыў школу. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны[2]. Восенню 1941 г. далучыўся да партызанскага атрада «Полымя» на тэрыторыі Пухавіцкага раёна. Член КПСС з 1948 года[2].

Скончыў у 1950 годзе Маскоўскі архітэктурны інстытут. У 19501965 гадах працаваў у г. Алма-Ата ў інстытуце «Казгарбудпраект», галоўным архітэктарам горада (19611965). Член Саюза архітэктараў СССР з 1951 года.

Восенню 1965 г. вярнуўся ў Беларусь. Быў кіраўніком майстэрні генплана інстытута «Мінскпраект». 19701974 гадах галоўным архітэктарам горада. Пасля працаваў галоўным архітэктарам інстытутаў «Белдзіпрагандаль» (19741980), «Мінскпраект» (19801985). 3 1984[2] ці 1985[3] года намеснік старшыні праўлення Саюза архітэктараў Беларусі.

ТворыПравіць

Асноўныя работы: у Алма-Аце — жылыя дамы па Камуністычным праспекце[2] і гасцініца «Казахстан» (19541961; у аўтарскім калектыве), тэлецэнтр (19561959), адм. будынкі Казсаўпрафа (19581961, у сааўт.) і Міністэрства сувязі (19581962, у сааўт.)[3], Дом прыёмаў Савета Міністраў Казахскай ССР[2];

Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве) у Мінску — праект забудовы мікрараёна Усход 1 (19681969, у сааўт.), карэктура генплана (1971) і генплан на 2000 г. Мінска (1980)[2], праект дэталёвай планіроўкі жылых раёнаў Усход і Серабранка (19651968, у сааўт.), універсам «Рыга» (1980[2]) і рэстаран «Свіцязь» (1982[2], у сааўт.), праект дэталёвай планіроўкі цэнтра горада (19691973, у сааўт.)[3], ПДП Цэнтральнага раёна (1983)[2].

УзнагародыПравіць

Узнагароджаны ордэнамі «Знак Пашаны» (1970), Айчыннай вайны II ступені (1985), медалямі[2]. Яго праекты адзначаны прэміямі ўсесаюзных і рэспубліканскіх конкурсаў[4], 1-я прэмія на Усесаюзным конкурсе за праект цэнтра Мінска (1968, кіраўнік аўтарскага калектыва).

Сям’яПравіць

Меў сына Ілью (нар. 1950), таксама архітэктара.

Зноскі

  1. http://www.gorka.by/?p=41339
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Дятлов Евгений Константинович // Архитекторы Советской Белоруссии: Биогр. справочник / Союз архитекторов БССР; Сост. В. И. Аникин и др.. — Мн.: Беларусь, 1991. — 262 с. — ISBN 5-338-00611-1.
  3. 3,0 3,1 3,2 Дзятлаў Яўген Канстанцінавіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.
  4. http://urok.shkola.of.by/kraj-puhavicki-fakti-padzei-lyudzi-krayaznachi-kalyandar.html?page=4&fbclid=IwAR04AS7h_AGT_e838n5qGN9RPuJrwiSwLJyyTz4G6uaEALpbdXyuw6-bCh0

ЛітаратураПравіць