Іван Міхайлавіч Лазоўскі

Іва́н Лазоўскі (нар. 1927) — удзельнік беларускага патрыятычнага падполля ў 19461947 гг. у Баранавіцкай вобласці, сябра арганізацыі «Чайка»[1].

Вячаслаў Краскоўскі
Дата нараджэння 1927(1927)
Месца нараджэння в. Загор’е, Навагрудскае ваяводства, Польская Рэспубліка
Альма-матар

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў 1927 г. у сялянскай сям’і у в. Загор’е Навагрудскага ваяводства ў Польскай Рэспубліцы (пазней — Навагрудскі раён Гродзенскай вобласці). У 1945 г. скончыў Навагрудскае педвучылішча. У 1946 г. падчас вучобы ў Баранавіцкім настаўніцкім інстытуце далучыўся да мясцовай групы падпольнай беларускай арганізацыі «Чайка», якая планавала змаганне за нацыянальныя правы, годнасць, культуру, мову, гісторыю, свабоду і незалежнасць беларусаў.

У сярэдзіне 1947 г. арганізацыю выкрылі савецкія спецслужбы пасля арыштаў сябраў Саюза вызвалення Беларусі, якія былі выдадзены ўладам савецкім агентам Алесем Бажко. Пачаліся арышты ўдзельнікаў «Чайкі»: у выніку канспірацыйнай памылкі некаторыя сябры «Чайкі» утрымлівалі сувязь з СВБ. Іван Лазоўскі быў арыштаваны органамі МДБ у чэрвені 1947 і засуджаны ў Баранавічах 16-18 кастрычніка 1947 г. ваенным трыбуналам паводле артыкулаў 63-I і 76 КК БССР да 10 гадоў канцлагераў і 5 гадоў пазбаўлення правоў. Пакаранне адбываў у баранавіцкай турме, канцлагерах Комі АССР і Магаданскай вобласці.

3 кастрычніка 1956 г. справу пераглядаў Вярхоўны Суд БССР. Рэабілітаваны ў 1975 г.

Пасля вызвалення жыў і працаваў у Салігорску.

Зноскі

  1. http://slounik.org/154837.html Біяграфія Івана Лазоўскага

СпасылкіПравіць

ЛітаратураПравіць

  • Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. ISBN 985-6374-07-3.