Баланешты (рум.: Bălăneşti) — гара ў Малдове, у 60 км на захад ад Кішынёва. З'яўляецца самым высокім пунктам у краіне[2][3]. Вышыня — 428,2 м[1], плошча каля 1,2 км²[4]. Таксама вядомая як гара Крэкан[5].

Баланешты
малд. Bălăneşti
Dealul Bălănești.jpg
Самы высокі пункт Малдовы выкарыстоўваецца для сельскай гаспадаркі і камунікацыйных тэхналогій.
Вышэйшы пункт
Абсалютная вышыня428,2[1] м
Размяшчэнне
47°13′03,60″ пн. ш. 28°05′30″ у. д.HGЯO
Краіна
РэгіёнНіспарэнскі раён
РаёнСяло Баланешты
Горная сістэмаЦэнтральнамалдаўскае ўзвышша 
Баланешты (Малдова)
Баланешты
Баланешты

Гара знаходзіцца ў заходняй частцы краіны недалёка ад мяжы з Румыніяй, на водападзеле басейнаў рэк Прут і Днестр[4], на Цэнтральнамалдаўскім узвышшы, у найболей прыўзнятай і рассечанай яго частцы — Кодрах[6].

Каля гары знаходзяцца сёлы Баланешты, Мілешты і Гэурэны. На адлегласці 18 км. ад вяршыні знаходзіцца горад Калараш.

Схілы пакрыты лясамі[7] і выкарыстоўваюцца ў рэкрэацыйных мэтах[7]. Лясное покрыва схілаў пададзенае пераважна грабамі і дубамі. Сустракаюцца таксама спадарожныя пароды — ліпа, ясень, клён, адзінкава бук, рабіна, дзікая груша, дзікая чарэшня, кізіл. Пад лясным покрывам растуць плюшч, брызгліна карлікавая, венерын чаравічак, ландышы, пралескі, чубаткі, сон-трава, некаторыя віды папарацяў, павойніка і некалькі відаў архідэй. На схілах гор пераважаюць бурыя і шэрыя лясныя глебы. Са схілаў Баланешт з адзнак 225, 325 і 390 метраў выступаюць падземныя воды[5].

Купалаватая вяршыня гары без лесу; яе глебы складзены пяскамі і глінамі. На вяршыні знаходзіцца трыянгуляцыйная вышка, якая ў наш час выкарыстоўваецца для камунікацыйных тэхналогій.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Статистический ежегодник Республики Молдова 2012 — Кишинёв: Национальное бюро статистики Республики Молдова, 2012. — C. 10
  2. Советский Союз. Географическое описание в 22-х томах. Молдавия. — Москва: «Мысль», 1970. — С. 17
  3. Айдаров Н. Степная дипломатия одевается во фрак. — Минск: Мастацкая літаратура, 1998. — 301 с.
  4. 4,0 4,1 Советская Молдавия. Краткая энциклопедия. — Кишинёв, Главная редакция Молдавской Советской Энциклопедии, 1982. — C. 31
  5. 5,0 5,1 Вера Николаевна Верина. По заповедным местам центральной Молдавии // Памятники природы Молдавии. — Кишинёв: Картя Молдовеняскэ, 1980. — С. 129-131. — 167 с.
  6. Молдавская ССР. — Кишинёв, Главная редакция Молдавской Советской Энциклопедии, 1979. — С. 10
  7. 7,0 7,1 Природные ресурсы для отдыха // Сельское хозяйство Молдавии. — Издательство ЦК КП МССР, 1962.

СпасылкіПравіць

ЛітаратураПравіць

  • Билинкис Г. М., Соколовский И. Л. Геоморфология Молдавии. — Кишинёв: Штиница // Институт прикладной физики АН Молдавской ССР, 1978. — 187 с.
  • Frédéric Hartemann, Robert Hauptman. The mountain encyclopedia: an A-Z compendium of more than 2,300 terms, concepts, ideas, and people. — Scarecrow Press, 2005. — P. 291.