Гео́рг фон дэр Ма́рвіц (ням.: Georg von der Marwitz; 7 ліпеня 1856, Штольп, правінцыя Памеранія, каралеўства Прусія (цяпер — Слупск, Паморскае ваяводства, Польшча) — 27 кастрычніка 1929) — германскі ваенны дзеяч, кавалерыйскі генерал, удзельнік Першай сусветнай вайны.

Георг фон дэр Марвіц
ням.: Georg von der Marwitz
Bundesarchiv Bild 146-1971-092-20, Frankreich, Kaiser Wilhelm II., Begleitung.jpg
фон дэр Марвіц (справа) з Кайзерам Вільгельмам II. і Рупрэхтам Баварскім (злева) у снежні 1917 каля Камбрэ
 
Дзейнасць афіцэр
Нараджэнне 7 ліпеня 1856(1856-07-07)
Смерць 27 кастрычніка 1929(1929-10-27) (73 гады)
Дзеці Hans-Georg von der Marwitz[d]
 
Ваенная служба
Гады службы 18751919
Прыналежнасць Flag of Germany (1867–1919).svg Германская імперыя
Род войскаў Германская імперская армія
Званне
Генерал кавалерыі
Генерал кавалерыі
Камандаваў XXXVIII рэзервовы корпус
VI корпус
2-я армія
5-я армія
Бітвы Франка-пруская вайна
Першая сусветная вайна
 
Узнагароды
Ордэн «Pour le Mérite»
Жалезны крыж 1-га класа
Жалезны крыж 2-га класа
Ордэн Кароны
Ордэн «За заслугі перад Прускай каронай»
Ордэн Дома Гогенцолернаў
Ордэн Чырвонага арла Вялікі крыж
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Мяча

БіяграфіяПравіць

Георг фон дэр Марвіц уступіў у германскую армію ў 1875 годзе. У 18831886 гадах наведваў Ваенную акадэмію, да 1900 года камандаваў пяхотным палком, затым служыў начальнікам штаба XVIII корпуса. Перад пачаткам Першай сусветнай вайны знаходзіўся на пасадзе генерал-інспектара кавалерыі.

Першая сусветная вайнаПравіць

З пачаткам вайны ў 1914 годзе служыў на Заходнім фронце, камандаваў нямецкімі войскамі ў бітве пры Халене. Пасля гэтага быў пераведзены на Усходні фронт, атрымаў камандаванне над зноў сфармаваным XXXVIII рэзервовым корпусам, які прыняў удзел у Мазурскай бітве зімой 1915 года. Затым быў пераведзены на поўдзень, дзе кіраваў баявымі аперацыямі супраць рускіх войскаў сумесна з аўстра-венгерскай арміяй. 7 сакавіка 1915 года быў узнагароджаны вышэйшай ваеннай узнагародай Прусіі — ордэнам «Pour le Mérite».

Акрыяўшы пасля хваробы восенню 1915 года, працягнуў службу на Заходнім фронце ў якасці камандзіра VI корпуса. Знаходзіўся на Усходнім фронце падчас Брусілоўскага наступу летам 1916 года.

З 6 кастрычніка 1916 годаад'ютант кайзера Вільгельма II. У снежні 1916 года пакінуў гэты пост і прыняў камандаванне 2-й арміяй на Заходнім фронце.

У лістападзе 1917 года камандаваў нямецкімі войскамі ў бітве пры Камбрэ, першай у гісторыі бітве, у якой у масавай колькасці былі задзейнічаныя танкі.

З верасня 1918 года камандаваў 5-й арміяй, кіраваў германскімі войскамі ў Сен-Міельскай аперацыі.

Пасля вайныПравіць

Пасля заканчэння вайны выйшаў у адстаўку. Памёр 27 кастрычніка 1929 года ва ўзросце 73 гадоў.

Зноскі

ЛітаратураПравіць