Уручча (палац спорту)

(Пасля перасылкі з Палац спорту «Уручча»)

Палац спорту «Уручча» — фізкультурна-аздараўленчы спартыўны комплекс дзяржаўнай установы «Спартыўны камітэт Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь». Размешчаны ў жылым раёне Вялікі Лес, па адрасе праспект Незалежнасці, 196.

Сцяг Беларусі Палац спорту «Уручча»
Памылка Lua у Модуль:Wikidata/media на радку 93: attempt to call field 'wrapQualifier' (a nil value).
Месцазнаходжанне Мінск, Вялікі Лес, праспект Незалежнасці, 196
Пабудаваны 1976
Адкрыты 2010 (пасля рэканструкцыі)
Архітэктар М. Каўко[d], Уладзімір Рыгоравіч Ісачанка і Уладзімір Рыгоравіч Крышчановіч

ГісторыяПравіць

 
Выгляд да рэканструкцыі
 
Інтэр’ер да рэканструкцыі

Пабудаваны ў 1976 годзе як палац лёгкай атлетыкі Беларускай ваеннай акругі (архітэктары М. Каўко, У. Ісачанка, У. Крышчановіч)[1]. У той час на пляцоўцы праводзілі спаборніцтвы па лёгкай атлетыцы і прымалі турніры па валейболе, гандболе, міні-футболе і футзале.

У 2010 годзе комплекс быў закрыты на рэканструкцыю, якая доўжылася больш за пяць гадоў. Афіцыйнае адкрыццё рэканструяванага манежа адбылося ў лютым 2016 года, супаўшы з правядзеннем міжнароднага дзіцячага турніру па гандболе. Тады ж комплекс атрымаў сучасную назву  — Палац спорту «Уручча».

У наш час комплекс уяўляе сабой унікальны шматфункцыянальны спартыўна-забаўляльны аб’ект, у якім можна праводзіць розныя рэспубліканскія і міжнародныя спаборніцтвы рознага ўзроўню. Пляцоўка адпавядае еўрапейскаму рэгламенту правядзення Кубка Еўрапейскай гандбольнай федэрацыі (Кубка ЕГФ)[be-x-old].

Палац спорту «Уручча» прымаў матчы гандбольнага кубка ЕГФ, турнір асноўнага раўнда Кубка УЕФА па міні-футболе (кастрычнік 2017), VII Міжнародныя гульні баявых мастацтваў (снежань 2017) і іншыя спаборніцтвы.

У 2019 годзе рамках II Еўрапейскіх гульняў пляцоўка Палаца спорту «Уручча» прыме спаборніцтвы па боксе.

АпісаннеПравіць

Комплекс складаецца з трох асноўных пляцовак: галоўнай гульнявой арэны ўмяшчальнасцю на 3000 месцаў, спартыўнай трэніровачнай пляцоўкі з трыбунамі на 300 месцаў і залы для бадмінтона.

Галоўная арэна комплексу абсталявана самым сучасным гукавым, святлотэхнічным і трансляцыйным абсталяваннем, якое адпавядае міжнародным патрабаванням.

Гульнявая арэна і спартыўная пляцоўка манежа выкарыстоўваюцца як для правядзення спаборніцтваў, так і для трэніровак нацыянальных зборных каманд, спартыўных клубаў, навучальна-трэніровачных працэсаў па гандболе, баскетболе, валейболу, міні-футболе і бадмінтоне. Акрамя гэтага, пляцоўкі комплексу прадугледжваюць магчымасць падрыхтоўкі тэнісістаў.

У інфраструктуру спартыўнага комплексу ўваходзяць яшчэ медыка-аднаўленчы цэнтр, прэс-цэнтр, трэнажорная зала, боўлінг-цэнтр і рэстаран.

Аднаўленчы цэнтр складаецца з дзвюх саўнаў, басейна, пакоя адпачынку і масажнага кабінета — ён прызначаны для лячэння і аднаўлення членаў нацыянальных зборных і спартыўных каманд па розных відах спорту. Зала сілавой падрыхтоўкі абсталяваны сучаснымі прафесійнымі кардыё — і сілавымі трэнажорамі.

Палац спорту «Уручча» — гэта хатняя пляцоўка гандбольнага клуба «СКА-Мінск». Трэніруючыся тут, каманда шэсць разоў станавілася чэмпіёнам СССР[ru], тройчы выйгравала Кубак еўрапейскіх чэмпіёнаў, двойчы — Кубак уладальнікаў кубкаў. Сёння ў холе другога паверху спартыўнага комплексу размяшчаецца музейная экспазіцыя алімпійскай славы армейскіх спартсменаў. Менавіта ў гэтым будынку былі выхаваныя 8 алімпійскіх чэмпіёнаў — пераможцаў Алімпіяд у Сеуле-1988 і Барселоне-1992.

АрхітэктураПравіць

Крытае мнагамэтавае спартыўнае збудаванне, прызначанае для трэніровак, правядзення рэспубліканскіх і міжнародных спаборніцтваў па лёгкай атлетыцы, гульнявых відах спорту, барацьбе, боксу, гімнастыцы, фехтаванні. Пабудаваны ў 1976 годзе. З’яўлялася найбольшым спартыўным збудаваннем падобнага тыпу на Беларусі[1].

Палац (аб’ём каля 119 тыс. м³) — прамавугольнае ў плане збудаванне (125x48 м), мае дэманстрацыйную арэну эліпсападобнай формы з 200-метровай 4-радовай і 6-радовай прамой бегавымі дарожкамі са спецыяльным сінтэтычным пакрыццём, стацыянарныя падковападобныя ў плане трыбуны на 3 тыс. месцаў; залы для трэніровак і размінкі, памяшканні для спартсменаў, адміністрацыі, абслуговага персаналу і тэхнічнай службы[1].

Выразнасць архітэктуры дасягаецца пластычным вырашэннем канструкцыі перакрыцця залы манежа (блокі металічных ферм, размешчаных па крывой лініі), нерасчлянёнасцю і цэльнасцю паверхняў сцен фасадаў, ураўнаважанасцю агульнай кампазіцыі. Зала з вялікім вітражом з аднаго боку і трыбунамі з другога ўражвае памерамі, напоўненасцю святла і лёгкасцю. Мерыдыяльная арыентацыя будынка па падоўжнай восі прывяла да зацененасці галоўнага фасада[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 С. Дз. Філімонаў. Мінскі палац лёгкай атлетыкі // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993. — 620 с. — ISBN 5-85700-078-5.

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць