Уць

рака ў Беларусі
(Пасля перасылкі з Рака Уць)

Уць, Вуць — рака ў Добрушскім і Гомельскім раёнах Беларусі, левы прыток Сажа.

Уць
UtRiver.jpg
Характарыстыка
Даўжыня 75 км
Басейн 433 км²
Расход вады 1,5 м³/с
Вадацёк
Выток каля вёскі Лук′янаўка Добрушскі раён
 • Каардынаты 52°10′02″ пн. ш. 31°33′25″ у. д.HGЯO
Вусце Рака Сож
 • Каардынаты 52°14′40″ пн. ш. 30°56′33″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Водная сістэма Сож
Краіна
physical
Уць
Уць
Blue 0080ff pog.svg — выток, Blue pog.svg — вусце
Commons-logo.svg Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы

АгульнаеПравіць

Даўжыня ракі 75 км. Плошча вадазбору 433 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 1,5 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,6 .

Асноўныя прытокі: ручай Радзвін (злева), рака Лук’янаўка і рака без назвы каля аграгарадка Івакі (справа).

Пачынаецца за 1,7 км на паўночны захад ад вёскі Лук′янаўка Добрушскага раёна, вусце каля вёскі Цярэшкавічы Гомельскага раёна. Цячэ па Гомельскім Палессі. Найвышэйшы ўзровень разводдзя ў канцы сакавіка, сярэдняя вышыня над межанным узроўнем 2,4 м. Замярзае ў канцы снежня, крыгалом у пачатку 2-й дэкады сакавіка. Даліна ракі трапецападобная, шырынёй 300—600 м, у вытоку 150 м. Пойма двухбаковая, месцамі перарывістая, шырынёй 200—300 м; у разводдзе затапляецца на глыбіню 0,4—0,8 м тэрмінам да 2 тыдняў. Ад вытоку рэчышча каналізаванае на 2 км, у сярэднім цячэнні на 17,2 км. Шырыня ракі ў межань 10—18 м. Берагі да аграгарадка Уць нізкія, забалочаныя, ніжэй пераважна стромкія і абрывістыя.

На рацэПравіць

На рацэ размешчаны:

Гарадскі пасёлак Церахоўка

Вёскі:

ЛітаратураПравіць

  • Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1–2. – Л., 1971.
  • Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил. (руск.) 
  • Блакiтная кнiга Беларусi: энцыкл. / Рэдкал.: Н. А. Дзiсько i iнш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с.
  • Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Гомельская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2011. — С. 28, 29. — 68 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-985-508-107-5.(руск.) 
  1. GEOnet Names Server — 2018.