Сяргей Уладзіміравіч Бароўскі

савецкі і беларускі футбаліст і трэнер
(Пасля перасылкі з Сяргей Бароўскі)

Сяргей Бароўскі (нар. 29 студзеня 1956, Мінск) — беларускі савецкі футбаліст (абаронца) і футбольны трэнер.

Футбол
Сяргей Бароўскі
Sergei Borovsky 2015.png
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Сяргей Уладзіміравіч Бароўскі
Нарадзіўся 29 студзеня 1956(1956-01-29)[1][2] (65 гадоў)
Грамадзянства Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 175 см
Вага 71 кг
Пазіцыя абаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Іслач
Пасада трэнер-кансультант
Клубная кар’ера[* 1]
1972—1987 Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік Дынама (Мінск) 400 (8)
Нацыянальная зборная[* 2]
1981—1985 Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік СССР 21 (0)
Трэнерская кар’ера
1989—1994 Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік/Беларусь Металург (Маладзечна)
1994—1997 Беларусь Беларусь
1997—1998 Латвія Вэнтспілс
1998—1999 Малдова Шэрыф (Ціраспаль)
1999—2000 Беларусь Беларусь
2000—2002 Беларусь Тарпеда-МАЗ (Мінск) трэнер
2002—2003 Беларусь Тарпеда-МАЗ (Мінск)
2003 Літва Каўнас
2004 Украіна Металург (Запарожжа)
2004 Беларусь Белшына (Бабруйск)
2005 Літва Ветра (Вільнюс)
2005—2006 Беларусь Дынама (Брэст)
2007 Беларусь Тарпеда (Жодзіна) кансультант
2007 Беларусь Дынама (Мінск) спарт. дыр.
2008 Беларусь Тарпеда (Жодзіна) кансультант
2009—2010 Беларусь СКВІЧ (Мінск)
2010—2011 Беларусь Віцебск
2011—2012 Беларусь СКВІЧ (Мінск)
2012—2013 Казахстан Казахстан (да 21)
2014—2015 Беларусь Шахцёр (Салігорск)
2016 Беларусь Дынама (Мінск) спарт. дыр.
2016—2017 Беларусь Дынама (Мінск)
2018 Беларусь БАТЭ (Барысаў) метадыст
2019— Беларусь Іслач (Мінскі раён) трэнер
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах
Commons-logo.svg Сяргей Уладзіміравіч Бароўскі на Вікісховішчы

Клубная кар’ераПравіць

Выхаванец мінскай СДЮШАР-5. З 1972 года выступаў за дубль мінскага «Дынама», у 1974 годзе стаў іграком асноўнага складу і выступаў у складзе «Дынама» да 1987 года. Усяго ў чэмпіянаце правёў 400 матчаў, з іх 270 у вышэйшай лізе. У 1982 годзе разам з клубам стаў чэмпіёнам СССР. У 1984—1985 гадах быў капітанам каманды.

Міжнародная кар’ераПравіць

У 1981—1985 гадах выступаў за нацыянальную зборную СССР. Быў адным з асноўных абаронцаў зборнай. У 1982 годзе ўдзельнічаў у чэмпіянаце свету ў Іспаніі.

Трэнерская кар’ераПравіць

У 1989 годзе пачаў трэнерскую кар’еру, прыняўшы прапанову ўзначаліць новаствораны маладзечанскі «Металург». У 1991 годзе прывёў гэты клуб да перамогі ў апошнім чэмпіянаце БССР. Пазней узначальваў маладзечанскі клуб у незалежнай Беларусі.

У 1994 годзе ўзначаліў нацыянальную зборную краіны. Пад кіраўніцтвам Бароўскага зборная атрымала адну з найвядомейшых перамог — у 1995 годзе над зборнай Нідэрландаў (1:0). У 1997—1999 працаваў у клубах Латвіі і Малдовы, пасля чаго другі раз узначаліў зборную. Падчас другога кіраўніцтва Бароўскага зборная пацярпела адно з найцяжэйшых паражэнняў — у 2000 годзе ад Андоры (0:2).

З 2000 працаваў трэнерам у розных беларускіх клубах, таксама ў Літве і Украіне.

У другой палове 2007 года быў спартыўным дырэктарам мінскага «Дынама», а са жніўня 2009 года узначаліў мінскі СКВІЧ, які выступаў у Першай лізе. Па выніках сезона 2010 СКВІЧ пад кіраўніцтвам Бароўскага атрымаў права на стыкавыя матчы за месца ў Вышэйшай лізе, але саступіў жодзінскаму «Тарпеда».

У канцы 2010 года стаў галоўным трэнерам «Віцебска». У чэмпіянаце 2011 клуб ішоў у сярэдзіне табліцы, але ў жніўні 2011 года Бароўскі са скандалам пакідае пасаду галоўнага трэнера, абвінаваціўшы кіраўніцтва клуба ў неспрыяльных умовах. У выніку «Віцебск» па заканчэнні сезона 2011 пакінуў Вышэйшую лігу.

У 2012 годзе Бароўскі зноў працаваў галоўным трэнерам СКВІЧа, а ў 2013 годзе працаваў у Казахстане, дзе ўзначальваў моладзевую зборную. Поспехаў з казахскай моладдзю не меў — у адборачным турніры чэмпіянату Еўропы зборная атрымала толькі адну перамогу (над зборнай Беларусі). У кастрычніку 2013 года быў звольнены з пасады галоўнага трэнера моладзевай зборнай[3].

У студзені 2014 года быў прызначаны галоўным трэнерам салігорскага «Шахцёра»[4]. Прывёў салігорскі клуб да перамогі ў Кубку Беларусі 2013/14, а пасля вывеў яго ў раўнд плэй-оф Лігі Еўропы. У чэмпіянаце Беларусі «Шахцёр» у сезоне 2014 атрымаў бронзавыя медалі. У снежні 2014 года Бароўскі на год падоўжыў кантракт з «Шахцёрам»[5].

Сезон 2015 распачынаў з амбіцыйнымі мэтамі — выйграць Суперкубак і Кубак Беларусі, а таксама перамагчы ў чэмпіянаце Беларусі і выйсці ў групавы этап Лігі Еўропы. Аднак, у Суперкубку, як і ў фінале Кубка, «Шахцёр» саступіў барысаўскаму БАТЭ. У чэмпіянаце справы салігарчан таксама пайшлі не лепшым чынам. У чэрвені 2015 года, пасля нічыі з «Віцебскам» (2:2), Бароўскі падаў у адстаўку з пасады галоўнага трэнера «Шахцёра»[6].

У верасні 2015 года прыступіў да працы ў мінскім «Дынама», дзе стаў адказваць за развіццё дзіцяча-юнацкага футбола[7]. У студзені 2016 года быў прызначаны спартыўным дырэктарам клуба[8], пакінуў пасаду ў чэрвені таго ж года[9], але застаўся працаваць у клубе. 15 ліпеня 2016 года, пасля звальнення Вука Рашавіча, быў прызначаны галоўным трэнерам «Дынама»[10]. Пакінуў пасаду галоўнага трэнера мінчан у маі 2017 года[11].

У лютым 2018 года пачаў працаваць у барысаўскім БАТЭ ў якасці трэнера-метадыста[12]. У студзені 2019 года пакінуў барысаўскі клуб[13]. Пазней далучыўся да «Іслачы» ў якасці трэнера-кансультанта.

У снежні 2010 года атрымаў трэнерскую ліцэнзію катэгорыі «Pro».

ДасягненніПравіць

ІгравыяПравіць

ТрэнерскіяПравіць

Зноскі